اهل سنت، نفی «رجعت» و دفاع از مواردِ مشابه
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه اراک، دانشکده علوم انسانی، گروه الهیات– علوم قرآن و حدیث
2 دانشیار دانشگاه اراک، دانشکده علوم انسانی، گروه الهیات– علوم قرآن و حدیث
3 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک، دانشکده علوم انسانی، گروه الهیات– علوم قرآن و حدیث
doi
چکیده
مسأله «رجعت» و اعتقاد بدان، بهعنوان یکی از ویژگیهای مذهب شیعه، همواره از سوی اهل سنت مورد انکار قرارگرفته و بهانحاءمختلف، غیرقابلپذیرش جلوه داده شده است. نوشته پیش رو، به صورتی تطبیقی با پرداختن به موضوعی مشابه با موضوع «رجعت» در منابع تفسیری اهل سنت، نشان داده است که اهل سنت، در مواجهه با مسائلِ مشابه با موضوع «رجعت» در منابع خود، علیرغم تصریح و اذعان به غریب و تعجبآور بودن، آن را قابلپذیرش دانسته و بهسادگی توجیه عقلانی نمودهاند. مسأله مشابه مذکور، عبارت است از وجود روایاتی در موضوع زنده شدن «آمنه» (س) و عبدالله (ع) والدین گرامی پیامبر اکرم (ص) و حتی عبدالمطلب، جد بزرگوار آن حضرت و ایمان آوردنشان به پیامبر اکرم (ص) که در چندین تفسیر سنیمذهب اشاره شده است. ابن کثیر، بسان علمای شیعه، به شیوهای عقلی و با استناد به دلیلِ «محال نبودن زنده شدن انسان پس از مرگ» به اثبات آن پرداخته است. این مقاله با مقایسه روش استدلال مفسران اهل سنت با استدلالهای رایج شیعه، بهطور برجسته تناقض موجود در سخنان اهل سنت در انکار رجعت را نمایان نموده است.