تحلیل دو جزء شاکلهی شناخت در نظر ارسطو بر اساس دو معنای آرخِه (ἀρχή)
نویسندگان
1 دکتری فلسفه محض دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22096/ek.2022.533231.1379چکیده
ارسطو در سرآغازِ آثار مختلفش به شاکلهی کلی شناخت به مثابه سیر طبیعی و ضروری شناختن اشاره میکند. این سیر، حرکتی است ذهنی از آنچه برای ما شناختهتر و پیشینترست تا آنچه بر حسب خودِ موضوع و به نحو مطلق شناختهتر و پیشینترست. بیان این طریق در دانشهای گوناگون به نحوی یکسان، نشانگرِ نگرش عامِ ارسطو به شاکله کلی شناخت است از این رو تأمل در آن میتواند تصورِ وی را از سرشت شناخت روشنتر کند. برای تبیینِ تصور ارسطو از این ساختار، اجزای آن و ارتباط آنها با هم میتوان از مفهومِ همبسته با شناخت یعنی آرخه استفاده کرد زیرا در نگاه وی شناختن، آغازیدنِ راهی به سوی کشفِ سرآغازها و مبادیِ موضوع شناخت است. بدین سبب مقاله حاضر تلاشی است برای فهمی روشنتر از شاکله شناخت و دو جزء آن بر اساس تحلیل دو دلالت آرخه در ارتباط با سیر شناخت. از میان معانی گوناگون آرخه، دو دلالتِ آن یعنی آغازِ ما و مبدأ شئ متناظر با دو جزء سیرِ شناخت یعنی شناختهتر برای ما و شناختهتر به نحو مطلق است. آغازِ ما، پیششناختِ ما از موضوع است که برای ما شناختهترست و با آن سیرِ شناختن ممکن میشود و مبدأ شئ، انتهای سیر است که دریافت آن به شناختی بر حسب خود شئ و به نحو مطلق میانجامد و با آن شناخت به ضرورت میرسد.