تحلیل ترمودینامیکی به کارگیری کمپرسور در تبدیل کنندههای حرارت جذبی با محلولهای آمونیاک-لیتیوم نیترات و آمونیاک-سدیم تیوسیانات
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
4 دانشجوی دکتری، مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز،تبریز،ایران
doi
10.22044/jsfm.2021.2216چکیده
در این مقاله، تبدیل کنندههای حرارت جذبی با کمپرسور در سه آرایش مختلف معرفی شده و از لحاظ ترمودینامیکی با آرایش ساده این سیکلها مقایسه شدهاند. محلولهای آب-لیتیوم بروماید، آمونیاک-لیتیوم نیترات و آمونیاک-سدیم تیوسیانات به عنوان محلول کاری در این سیستمها مورد استفاده قرار گرفتهاند. نتایج نشان میدهند که سیستمهای آب-لیتیوم بروماید نسبت به سیستمهای آمونیاک-لیتیوم نیترات و آمونیاک-سدیم تیوسیانات دارای گرمای تحویلی با دمای پایینتر، حداقل دمای ژنراتور و اواپراتور بزرگتر و احتمال وقوع پدیده کریستالیزاسیون بیشتر میباشد. همچنین نتایج نشان میدهند که افزودن کمپرسور به تبدیل کنندههای حرارت جذبی ساده باعث افزایش دمای گرمای تحویلی، کاهش حداقل دمای ژنراتور و اواپراتور و افزایش نسبت انرژی اولیه و بازده قانون دوم ترمودینامیک به خصوص در دماهای ابزوربر بالاتر میشود. سیستمها با محلول آمونیاک-سدیم تیوسیانات نسبت به سیستمها با محلول آمونیاک-لیتیوم نیترات، دارای حداقل دمای ژنراتور و اواپراتور پایینتر و دمای ابزوربر بالاتر میباشند ولی به جز در دماهای بالای ابزوربر، نسبت انرژی اولیه و بازده قانون دوم پایینتری دارند.
