بررسی تاثیر ساختارهای راهبری شرکتی بر پذیرش، میزان و کیفیت گزارشهای پایداری: کاربست روش مرور سیستماتیک
نویسندگان
1 دکتری حسابداری، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مالی بانکداری، دانشگاه علامه طباطبائی (ره)، تهران، ایران
doi
10.22054/qjma.2024.79513.2564چکیده
با توجه به اهمیت گزارشگری پایداری، طی سالهای اخیر مطالعات انجامشده در این حوزه افزایش یافته است. بااینوجود به دلیل کاستیهای مطالعات اولیه نمیتوان بر اساس این یافتهها تصمیمگیری کرد و مطالعات جامعتری موردنیاز است. ازاینرو با توجه به تأثیر با اهمیت سازوکارهای راهبری شرکتی بر گزارشگری پایداری و اهمیت این موضوع از دیدگاه کتابشناختی، طی پژوهش حاضر تأثیر ساختارهای راهبری شرکتی بر گزارشگری پایداری بر اساس نتایج حاصل از مطالعات قبلی و با بهکارگیری روش مرور سیستماتیک و تحلیلهای کتابشناختی ارائه شد. نمونه پژوهش شامل 47 مقاله خارجی و 32 مقاله داخلی منتشرشده برای بازه زمانی 2013 تا پایان سپتامبر 2023 است. در این مقاله برای تدوین پروتکل مرور از چکلیست پریزما استفاده شد. یافتهها حاکی از آن است که ساختار مالکیت، هیئتمدیره، ویژگیهای مدیران اجرایی، عملکرد راهبری شرکتی و کیفیت کنترلهای داخلی از عوامل مؤثر بر گزارشگری پایداری هستند. ادبیات پژوهش در خصوص تأثیر عواملی نظیر اندازه و استقلال هیئتمدیره، کمیتههای تخصصی پایداری و جبران خدمات مدیران به جمعبندی دستیافته و در خصوص سایر عوامل به یافتههای متناقضی دست یافته است. تحلیل یافتههای متناقض در خصوص برخی عوامل در پرتو انگیزههای مدیریت، سطوح بلوغ سازمانی، ساختار سازمانی و عوامل نهادی تأثیرگذار بر سازمان نظیر نوع صنعت، فرهنگ، کشور محل فعالیت و قوانین و مقررات قابل توضیح است و درنتیجه استفاده از استانداردهای یکسان برای شرکتهای مختلف در بسترهای نهادی متفاوت اثربخش نخواهد بود.