واکاوی مؤلفههای مدیریت دانش در منابع و برنامههای درسی آموزش عالی (با استفاده از روش فراترکیب)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه پیام نور، ایران.
2 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه پیام نور، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه پیام نور، ایران.
4 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه پیام نور، ایران.
doi
10.30481/lis.2021.301471.1869چکیده
هدف: هدف این پژوهش تعیین وضعیت مؤلفههای مدیریت دانش با استفاده از مطالعه پژوهشهای پیشین است.روششناسی: پژوهش حاضر از نوع طرحهای پژوهش آمیخته اکتشافی است و با روش تحلیل محتوا، پرسشنامهای و سیاهه وارسی 122 مقاله چاپ شده فارسی و انگلیسی بین سالهای 2000 تا 2020 در حوزه مدیریت دانش در منابع و برنامههای درسی آموزش عالی بررسی شد.یافتهها: یافتهها نشان داد که اشتراک دانش 26/67 درصد بیشترین و حفاظت از دانش 4/43 درصد کمترین سهم را کسب کردهاند. کاربست دانش 15/85 درصد، خلق دانش 14/17 درصد، تغییر دانش 10/63 درصد، سازماندهی دانش 9/65 درصد، شناسایی دانش 7/68 درصد، توسعه دانش 5/91 درصد، ارائه دانش 5/02 درصد را اتخاذ کرد.نتیجهگیری: آموزش عالی یکی از مهمترین خاستگاههای اشتراک دانش است و میتواند با ارائه الگوهای جدید دانش و سنجش و ارزیابی دانش که پیش شرط لازم برای کاربست موفق دانش است، مؤثر باشد. خلق و توسعه دانش نیز یکی از رسالتهای اساسی آموزش عالی محسوب میشود و موجب کاربردیسازی دانش تئوری و به روزرسانی آن میشوند. تغییر دانش نیز فرآیندی متقابل بین دانش صریح و ضمنی است که منجر ایجاد دانش جدید میشود. حفاظت از دانش یکی از خلاءهای آموزش عالی است که عدم توجه به آن موفقیت مدیریت دانش را مختل میکند زیرا موفقیت مدیریت دانش محصول اتخاذ و اجرای استراتژی مناسب و یکپارچه در آموزش عالی است.