بهینهسازی توپولوژی هندسه یک کانال دارای سه خروجی با دبیهای مشخص در خروجیها
نویسندگان
1 استادیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه پیامنور، تهران
2 دانشیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد
3 استاد، مهندسی مکانیک، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد
4 دانشجوی دکتری، مهندسی مکانیک، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد
doi
10.22044/jsfm.2021.8989.3047چکیده
در مقاله حاضر، هندسه بهینه یک کانال چندراهی دوبعدی با یک ورودی و سه خروجی در عدد رینولدز 10 Re=مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این ارزیابی، بهینهسازی توپولوژی بر اساس روش تخلخل و به کمک شبیهسازی شبکه بولتزمن صورت گرفته و درنهایت طرح بهینه با استفاده از آنالیز حساسیت یک تابع هدف ارائه شده است. برخلاف تحقیقات پیشین به جای ثابت نگاه داشتن عرض مجرا در خروجیها، سرعت متوسط در این مقاطع یکسان در نظر گرفته شده است درحالیکه مقایسه نتایج نشان میدهد مقدار اتلافات انرژی در طرح بهینه چندراهی به میزان 04/26 درصد کاهش خواهد یافت که این خود موید مزیت تغییر در عرض مجرا در مقایسه با تغییر در سرعت متوسط جریان است. در این حالت، شرایط هندسه مجرای ورودی شامل عرض و موقعیت مجرا نقش به سزایی در طرح نهایی خواهد داشت که پرداختن به آن هدف اصلی این تحقیق به شمار میرود. نتایج عددی حاکی از آن است که با فرض تغییرات خطی عرض مجرا در خروجیها، کمترین افت توان جریان زمانی حاصل خواهد شد که عرض ورودی برابر با بزرگترین خروجی باشد. قراردادن ورودی در مقابل عریضترین خروجی، هندسی نهایی را هموارتر از سایر حالات خواهد کرد اما این حالت از نظر اتلافات کاملاً بهینه نیست. برای رسیدن به کمترین اتلافات انرژی، ورودی جریان می بایست همراستا با فضای میانی دو خروجی با عرضهای متوسط و بزرگ قرار گیرد. در این حالت اتلافات به میزان 18/23% کمتر از حالتی است که ورودی در مقابل باریکترین مجرا قرار گرفته باشد.