رویکردی تربیتی به کارکردهای پرسش از منظر قرآن کریم
نویسندگان
1 استادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران و عضو انجمن فلسفه تعلیم و تربیت ایران
2 استادیار گروه معارف اسلامی و علوم تربیتی از دانشگاه امام صادق
3 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه علامه طباطبایی و عضو انجمن فلسفه تعلیم و تربیت ایران
doi
چکیده
توجه به نقش تربیتی قرآن کریم در زندگی بشر و تأثیر شگرف آن در هدایت، نشانگر آن است که علاوه بر اثربخشی محتوا، روشهای بهکارگرفتهشده در آن نیز از اهمیت ویژهای برخوردار بوده و شایسته تأمل است. یکی از روشهایی که کاربست آن بهوفور در قرآن مشاهده میشود، راهبرد پرسش است. پژوهش حاضر درصدد است تا با تأمل در پرسشهای قرآنی با روش تحلیل زبان فنی-رسمی، ضمن تبیین جایگاه ویژه پرسش در فرآیند تربیت، کارکردهای آن را استخراج نماید. یافتههای پژوهش نشان میدهد ادبیات پرسشی در قرآن کریم، راهبردی است که مشتمل بر کارکردهای متعدد در مسیر تربیت مخاطبان است: برقراری ارتباط با موضوع (حکایی و تمرکزی)، وارد ساختن تنشِ شناختی، بازبینی بینشها در ساحت تحول درونی، غفلتزدایی و یادآوری بدیهیات فطری و عقلی، بسط منظر فرد نسبت به واقعیتها، برانگیختگی عاطفی، طرح دلیل بر مدعا، تذکر نسبت به موقعیت ارتباطی فرد، نمایانسازی تناقضات فکری مخاطب، خطایابی و کمک به تغییر عملکرد و گشودن عرصههای تفکر ازجمله کارکردهای تربیتی پرسش در قرآن کریم است که در مجموع، راهبرد ویژهای را در مسیر تعلیم و تربیت رقم میزند.