مقایسهی اثرات فرآیندهای شاتبلاست و سندبلاست بر استحکام اتصالات چسبی آلومینیوم
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی مکانیک، پردیس دانشکد ههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی مکانیک، پردیس دانشکد ههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22060/mej.2017.12413.5326چکیده
در این مقاله، تأثیر زبری سطح حاصل از فرآیندهای آماده سازی سطح شاتبلاست و سندبلاست بر استحکام برشی اتصالات چسبی تک لبه مورد مطالعه قرار گرفت. به منظور مطالعۀ تجربی، قطعات از ورق آلیاژ آلومینیوم 2024 بریده شده و فرآیند شاتبلاست در چهار مدت زمان مختلف و فرآیند سندبلاست در چهار فشار متفاوت روی قطعات انجام شد. سطوح آماده سازی شده دو به دو و به صورت تک لبه توسط چسب دوجزئی آرالدیت 2015 با ویسکوزیتۀ بالا و چسب اپوکسی 1012با ویسکوزیتۀ پایین متصل گردیدهاند. با طراحی آزمایشهای تجربی، اثر پارامترهای این فرآیندها بر زبری سطح و استحکام نهایی نمونهها بررسی شد. به منظور تعیین استحکام اتصالات از آزمون کشش استفاده شده و نتایج بهصورت مقایس های ارائه گردید. نتایج نشان میدهند که با افزایش زبری سطح نمونههای شاتبلاست و سندبلاست شده، استحکام برشی نهایی بهطور پیوسته افزایش یافته است. زبری و پرداخت سطح بهینه برای چسبهای نرم و ترد یکسان بوده است که عدم وابستگی زبری سطح بهینه به نوع چسب در نمونههای آماده شده به روش سندبلاست و شاتبلاست را نشان میدهد. بیشترین استحکام برشی نهایی این اتصالات مربوط به فرآیند آمادهسازی سندبلاست در حداکثر فشار 6 بار با زبری سطح 6/ 0 میکرومتر بوده است.