رابطه بین گرایش به یادگیری مادام العمر با رضایت شغلی معلمان زن مقطع ابتدایی شهر گمیشان
نویسندگان
1 دبیر زبان انگلیسی، بهشهر،مازندران، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 آموزگار ابتدایی،گمیشان،گلستان،ایران
doi
چکیده
یکی از حوزههایی که موجب افزایش رضایت شغلی معلمان میشود مقوله یادگیری و بهویژه گرایش به یادگیری مادامالعمر است. پژوهش حاضر با هدف سنجش رابطهء بین گرایش به یادگیری مادام العمر با رضایت شغلی معلمان زن مقطع ابتدایی شهر گمیشان صورت پذیرفت. این پژوهش، از لحاظ ماهیت از نوع پژوهشهای کمی با روش توصیفی- همبستگی میباشد. جامعهء آماری این پژوهش شامل کلیهء معلمان زن مقطع ابتدایی شهرگمیشان، در سال تحصیلی 97- 96 و به تعداد 125 نفر میباشد که از آن میان به روش نمونهگیری تصادفی سیستماتیک، 86 نفر انتخاب شدند. از بین 7 مؤلفهء گرایش به یادگیری مادامالعمر، چهار مؤلفهء: خود مدیریتی، فرایادگیری، ابتکار و نوآوری و قابلیت جمعآوری اطلاعات، رابطهء مثبت و معناداری با رضایت شغلی به دست آوردند و سه مؤلفهء دیگر ؛یعنی قابلیت تصمیمگیری، خودتنظیمی و خودکنترلی، رابطهای با رضایت شغلی نشان ندادند. همچنین از بین مؤلفههای گرایش به یادگیری مادامالعمر، بیشترین میانگین متعلق به مؤلفهء ابتکار و نوآوری (91/2) و کمترین میانگین متعلق به مؤلفهء قابلیت جمعآوری اطلاعات (35/2) بوده است.
