فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: قصه­ عامل آموزش خیال­‌پردازی به صورت غیرمستقیم در کودک و نوجوان است که با ایجاد سؤال در ذهن مخاطب به او آموزش می‌­دهد و وی به کمک آن حوادث را به هم می‌­چسباند و واقعیت­‌ها را کشف می‌­کند. قصه­‌گویی خلاقانه روشی آموزشی و تربیتی برای انتقال انواع مفاهیم و بهینه‌­سازی احساس و رفتار کودکان قلمداد می­شود؛ لذا این پژوهش در پی تعیین اثربخشی قصه‌­گویی بر آموزش هوش اجتماعی کودکان پیش‌­دبستانی شهرستان کرمانشاه است. روش: این پژوهش با استفاده از روش نیم ه­تجربی با گروه آزمودنی و گواه انجام شد. جامعه شامل کلیه کودکان مقطع پیش‌دبستانی است که در سال تحصیلی 98-99 به آموزشگاه می‌­رفتند. افراد نمونه نیز با توجه به انجام پژوهش در فصل تابستان و تعطیلی مدارس و مراکز پیش‌دبستانی به صورت در دسترس به دست آمدند. برنامه آموزشی شامل یک دوره 8 جلسه‌­ای بود که بر روی گروه آزمایش انجام شد. داده­‌ها از طریق دو پرسشنامه  همدلی بهر و تحلیل بهر کودکان آیونگ و همکاران (2009) (فرم والدین) و مقیاس نوع‌­دوستی برگرفته از پرسشنامه توانایی و مشکلات گودمن و همکاران (1997) (فرم والدین) قبل و بعد از اجرای مداخله جمع­‌آوری و سپس توسط نرم‌­افزار spss نسخه 20 و آزمون یومن وایتنی تجزیه و پردازش شدند. یافته‌­ها: نتایج حاصل از پردازش داده‌­ها حاکی از آن بود که در پس ­آزمون گروه آزمون تغییراتی معنی‌­دار مشاهده شد. نتیجه­‌گیری: با توجه به اثربخشی این روش آن را می‌­توان در زمره روش­‌های آموزشی، تربیتی، پرورشی و حتی درمانی مؤثر و مقرون به صرفه برای افزایش کیفیت تعاملات کودک با جامعه و دیگر افراد قرار داد و از آن در مراکز آموزشی و درمانی به صورت بهینه استفاده کرد.