اولین گزارش از نماتد خشکی‌زیPseudoaulolaimus anchilocaudatus Imamura, 1931 از ایران

نویسندگان

1 آذربایجان شرقی، تبریز، دانشگاه تبریز، دانشکده کشاورزی، آزمایشگاه نماتدشناسی

2 استاد نماتدشناسی، آزمایشگاه نماتدشناسی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

doi
10.22034/ijpp.2023.2000253.404
چکیده

دو جنس Pseudoaulolaimus Imamura, 1931و Aulolaimus در خانواده Aulolaimidae Jairajpuri & Hooper, 1968، زیر‌راسته Leptolaimina و راسته Areolaimida قرار دارند. Pseudoaulolaimus anchilocaudatus Imamura, 1931، تنها گونه در این جنس است که برای اولین بار توسط Imamura (1931) از یک مزرعه برنج در ژاپن معرفی شد. این گونه و جنس عمدتاً با انتهای لنگر مانند (چنگالی‌شکل) دم در هر دو جنس نر و ماده مشخص می‌شود که یک ویژگی منحصر به فرد در میان نماتدهای آزادزی شناخته شده شاخه Nematoda به شمار می‌رود. نمونه‌های تیپ این گونه در زمان جنگ جهانی دوم مفقود شدند، با این‌حال 50 سال پس از اولین توصیف، اشتورهان و لورنزن (Lorenzen 1982 & Sturhan)، P. anchilocaudatus را از چندین مکان در آلمان و هلند جمع‌آوری و گزارش نموده و توصیف مجدد مفصلی از گونه مذکور بر اساس گونه تیپ اروپایی ارائه کردند. این گونه از ویتنام (Sturhan 2005) و مجارستان (Andrássy 1997) نیز گزارش شده است. در سال 1398 در بررسی نمونه‌های خاک جمع‌آوری شده از شالیزارهای برنج روستای پیرنعیم در شهرستان سوادکوه، استان مازندران، با مختصات جغرافیایی ارتفاع از سطح دریا 597 متر N: 36˚15.515 E: 053˚02.738,، جمعیتی شامل چهار فرد ماده و هشت فرد نر از یک نمونه استخراج گردید. با بررسی مشخصات ریخت‌شناختی و ریخت‌سنجی و تطابق داده های به‌دست آمده با اطلاعات موجود در شرح اصلی گونه، نشان دهنده متعلق بودن جمعیت مورد بررسی به P. anchilocaudatus Imamura, 1931 بود.