شناسایی و بیماریزایی گونه Alternaria infectoria جدا شده از درختان کهور ایرانی دارای نشانه شانکر در ایران

نویسندگان

1 گروه گیاهپزشکیف دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 Research Division of Natural Resources, Baluchestan Agricultural and Natural Resources Research and Education Center, AREEO, Iranshahr, Iran.

3 عضو هیئت علمی-مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بلوچستان

4 دانشگاه جیرفت

5 Research Institute of Forests and Rangelands (RIFR), Agricultural Research Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran.

doi
10.22034/ijpp.2023.1975726.396
چکیده

در طی بهار و تابستان سال 1400، نمونه‌های از تنه و سرشاخه درختان کهور ایرانی (Prosopis cineraria L.) (شکل 1) دارای علائم شانکر از جنگل‌ها و مراتع منطقه صحارا-سندی در استان سیستان بلوچستان جمع‌آوری گردید. به منظور جداسازی عامل بیماری، نمونه‌های جمع آوری شده با علائم شانکر و نکروز در دمای اتاق و روی کاغذ صافی مرطوب و محیط کشت آگار 2% کشت داده شد (Pordel et al., 2015). به منظور شناسایی جدایه‌ها با استفاده از ویژگی‌های ریخت شناسی، کشت خالص در دمای 23-25 درجه سلسیوس روی محیط کشت سیب زمینی-هویج-آگار (PCA) تحت شرایط 8 ساعت نور فلئورسنت و 16 ساعت تاریکی برای مدت زمان 5 تا 7 روز قرار داده شد (Simmons, 2007). بعد از گذشت 7 روز روی محیط کشت PDA، پرگنه سیاه رنگ با میسلیوم هوایی خاکستری رنگ تشکیل شد. روی محیط کشت PCA، کنیدیوم چماقی با دیواره طولی و عرض به صورت زنجیره تشکیل گردید. به منظور انجام آزمون بیماری‌زایی، ساقه گیاه کهور ایرانی توسط جدایه S3BK مایه‌زنی گردید. بعد از گذشت یک هفته، علائمی بیماری مشابه علائم ایجاد شده در طبیعت، روی در نهال‌های کهور ایرانی ظاهر گردید (شکل 3) که ابتدا برگ‌ها زرد و درنهایت کل گیاه خشک شد..