نسخه شناختِ محامد حیدریّه برمبنای نقد متن شناختی با رویکرد درون متنی و برون متنی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
4 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
doi
10.30481/lis.2020.210142.1657چکیده
هدف: پژوهش حاضر بر آن است تا با نقد اثری کمتر شناختهشده به نام محامد حیدریه بر مبنای رویکرد نقد متنی و روش تحلیل کیفی، الگوی شناختنامه تحلیلیِ اثر را ترسیم نماید. مطابق این الگو، متن مورد بحث از حیث شناسنامه متنشناختی، نقد منابع، روش تصحیح مرتبط با هویت نسخهشناختی، تحلیل محتوا و از حیث سبک زبانی- ادبی نثر مؤلف در سطوح سهگانه واژگانی، نحوی و بلاغی بررسی شده است. روششناسی: در این مقاله برای تهیه شناختنامه تحلیلی محامد حیدریه با رویکرد نقد متنیِ مبتنی بر شناخت اثر در دو سطح «درونمتن» و «برونمتن»، از روش تحلیل لایهای متن استفاده شده است. یافتهها: نظریهپردازان علوم زبانشناسی، امروزه دیگر زبان را تودهای از آواها و نشانههای بینظم نمیدانند؛ بلکه به زعم ایشان، زبان شبکهای نظاممند از سطوح بههموابستهای است که برونداد هر سطح زبانی، دروندادی برای سطح دیگر است. از دریچه این نوع نگاه، در عملیات تصحیح، وجود نقشه سبکی از یک متن، ذوق و اجتهاد مصحح را جایگزین استدلالهای سبکی برای برتری واریانت نزدیک به سبک «نسخه مادر» میکند و به نقد متنی، چهارچوب نظری میبخشد. نتیجهگیری: محامد حیدریه اثر ارزشمندی به نثر است که توسط محمدصادق خان اختر با قلمی فاخر و پندآموز تألیف شده و به پادشاه شهر اَوَده یعنی غازیالدین حیدر تقدیم میگردد و در جایگاه یک متن ادبی- تاریخی با رویکـردی تعلیمی از یک شاعر شیعی و یکی از آثار برجـایمانده از روزگارِ اقتدار زبان فارسی در هند، دارای اهمیت فراوان و ارزش زبانی- سبکی بسیاری است.