الگوی راهبردی قرآن در ایجاد گرایش روحی به اهل بیت (ع)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه قم
2 دانشآموختة دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم قم (نویسنده مسئول)/
doi
چکیده
تمام گزارههای قرآن کریم دارای مفهومی هدفدار هستند. این گزارهها در موضوعهای مختلف، دارای نظم هستند و با یکدیگر ارتباط دارند؛ به گونهای که میتوانند علاوه بر رسیدن به اهداف خود، طرحی جامع را برای گرایش روحی به اهل بیت (ع) با همپوشانی، پیریزی کنند. آشکار و بدیهی بودن آینده برای خداوند ارائۀ طرحی جامع در قرآن کریم با هدف گرایش به اهل بیت (ع) را تقویت میکند. الگوی راهبردی طراحیشدة برخی آیات، منظومهوار، امّا به صورت تلویحی و غیر صریح، به چینش اعداد و ارقام اسمها و چینش مفهومی و لفظی گزارشها و مقایسه کردن آنها میپردازد. در قسمتی از این الگوی راهبردی هماهنگ و ضمنی آیات، هرمی را در چهار طبقه از صفات پیامبران و اسماء حسنای الهی میبینیم. پیامبر اکرم (ص) و به تبع آن اهل بیت(ع) با اختصاص برخی صفات و اسمای حسنای الهی از جمله «رحمت» و «رحیمیت»، نسبت به سایر پیامبران الهی در جایگاهی ویژه در رأس این هرم قرار میگیرند. با توجه به این نکات، این پژوهش در مقام پاسخ به این سؤال است که: قرآن کریم به وسیلۀ الگوی منظم ساختاری خود، چگونه راهبردی را برای ایجاد گرایش به پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) بهکار میگیرد؟
