بررسی و نقد نظریه حذفگرایی مادهباور
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار دپارتمان فلسفه، دانشگاه مفید، تهران، ایران
4 استاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22096/ek.2017.32545چکیده
حذفگرایی مادهباور یکی از دیدگاههای مطرح در فلسفه ذهن است که بنا بر آن، روانشناسی عامیانه، به مثابه یک نظریه عرفی درباره رفتار انسان، نظریهای کاذب است. یعنی، برخی یا تمام حالات ذهنی که روانشناسی عامیانه پیش مینهد، تحقق ندارند و از امری واقعی در عالم خارج حکایت نمیکنند. بنابراین، از نظر حذفگرایان، روانشناسی عامیانه باید کنار گذاشته شده و با روانشناسی علمی جایگزین شود. در این مقاله با بیان استدلالهای موافقین و مخالفین حذفگرایی، سعی میکنیم نشان دهیم روانشناسی عامیانه نظریهای کاذب نیست و حالات ذهنی واقعاً تحقق دارند. در نتیجه، حذفگرایی مادهباور دیدگاهی کاذب است. به علاوه، نشان میدهیم با تمایز نهادن میان علم حضوری و حصولی میتوان دلیل محکمی علیه این دیدگاه ارائه داد. معرفت ما به حالات ذهنی مثل باور، میل، امید و ترس، از نوع علم حضوری است، به طوری که وجود این حالات را در خودمان بیواسطه مییابیم. بنابراین، انکار آنها توسط حذفگرایی مادهباور، توجیه قابل اعتمادی ندارد.