رابطه سبکهای دلبستگی و انگیزش پیشرفت با سطح عملکرد دانشآموزان در درس ریاضی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه روان شناسی تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.48310/rme.2024.16058.1081چکیده
پیشینه و اهداف: با توجه به اهمیت نقش ریاضی در ابعاد مختلف زندگی اهمیت و ضرورت بررسی و تحقیق علمی در مورد عوامل تأثیر گذار بر میزان پیشرفت تحصیلی ریاضی در بین دانش آموزان قابل توجیه است لذا این پژوهش با هدف بررسی رابطه سبکهای دلبستگی و انگیزش پیشرفت با سطح عملکرد دانش آموزان در درس ریاضی انجام شد. روشها: روش پژوهشی از لحاظ هدف کاربردی و بر مبنای گردآوری داده ها توصیفی پیمایشی است که با استفاده از مدل معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر پایه دهم متوسطه دوم شهر مهاباد است که در سال تحصیلی 1401-1400 مشغول تحصیل هستند تعداد نمونه 200 نفر بودند که به روش نمونه گیری خوشهای چند مرحله ای انتخاب شدهاند . تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از مدل معادلات ساختاری در نرم افزار PLS انجام شد. یافتهها: نتایج بیانگر آن است که از بین سبکهای دلبستگی، دلبستگی ایمن رابطه معنادار و مثبتی با عملکرد دانش آموزان در درس ریاضی دارد نتیجهگیری: بنابراین اثر متغیرهای دلبستگی دوسوگرا و اجتنابی بر عملکرد ریاضی معنادار به دست نیامد در مورد سهم هر یک از دو متغیر ملاک در پیش بینی متغیر عملکرد ریاضی مشخص شد که انگیزش پیشرفت سهم بیشتری نسبت به سبکهای دلسبتگی در پیش بینی عملکرد ریاضی داشت.