داستان حضرت موسی (ع) در سوره طه از منظر نشانه شناسی
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
داستانهای قرآنی به عنوان یکی از بیشمار اعجازهای زبانی قرآن، به فراخور حال مخاطب در مقاطع مختلف توسط الله جل شأنه روایت شدهاند. این راوی توانا هر داستانی را برای منظوری خاص و در جهت هدفی مشخّص، ذکر میکند و از مخاطب خود میخواهد که در آن تدبّر کند. ضرورت این تدبر، عاملی شد تا در این پژوهش با دیدی نو یعنی از دید علم نشانهشناسی به یکی از این داستانها ـ داستان حضرت موسی (ع) در سورة «طه« ـ نگریسته شود. مهمترین یافتههای این پژوهش که با روش تحلیلیـ توصیفی نگاشته شده بیانگر این مطلب است که داستان حضرت موسی (ع) در سورة «طه» اوّلاً، یک داستان روایی است که تمام عناصر یک داستان را در حد مطلوبی دارد و ثانیاً، بخوبی میتوان از علم نشانهشناسی برای فهم بهتر آن سود جست و نشانههای این داستان مثل «النار»، «الصلاة»، «اَلْیَمّ»، «العصا» و «العِجْل» ـ را کشف و بررسی کرد.
