بررسی کارکرد اخلاقی صورت داستانی در رسائل مشرقی ابنسینا
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد فلسفۀ غرب دانشگاه مفید، قم، ایران.
2 دانشیار دپارتمان فلسفه، دانشگاه مفید، قم، ایران
doi
10.22096/ek.2015.26288چکیده
در رسائل مشرقی ابنسینا استفاده از زبان استدلال را کنار نهاده و حکمت خود را به صورت تمثیل و با استفاده از زبان داستانی بیان میدارد. مقالۀ حاضر در بررسی دلایل استفادۀ وی از هنر برای طرح مسائل فلسفی، ابتدا به کارکرد خاص صورت داستانی برای بوعلی پرداخته و نشان میدهد که زبان مخیل شعر در هدایت اخلاقی مخاطبین حکمت ابنسینا از جایگاه خاصی برخوردار است. در ادامه، با بررسی اشتراکات بین هنر و اخلاق در نگاه فلسفی ابنسینا، مبانی نظری طرح مسائل اخلاقی در محملی فراهم آمده از هنر بررسی و ذیل توضیح نقش خیال در فرآیند معرفتی تجرید، استفادۀ بوعلی از این نوع زبان برای پرداخت به اخلاق مستدل خواهد شد. در انتها نیز، با توسل به نقش واسط خیال بین ادراک از محسوسات و معقولات، پیوند بین ساحات گوناگون اخلاق ابنسینا به عنوان دیگر نتیجۀ استفادۀ وی از زبانی مخیل و تمثیلی معرفی خواهد گردید.