توسعه روش مکانیابی بانک نشا برنج با استفاده از رهیافت ترکیبی فازی-ویکور-تاپسیس
نویسندگان
1 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22067/jam.2023.83155.1175چکیده
طی سالهای اخیر، کشاورزان همواره با افزایش هزینههای کارگری مواجه بودهاند. ادامه این روند عرصه را بر کشاورزان تنگتر خواهد کرد. استفاده از ماشین نشاکار برنج و گسترش و توسعه مکانیزاسیون در فرایند تولید برنج میتواند نقش مهمی در غلبه بر سختیهای تولید این محصول راهبردی و محدودیتهای اقلیمی و زمانی زراعت داشته باشد. مطالعه حاضر به جانمایی برای ایجاد بانک نشا برنج در شهرستان فومن از توابع استان گیلان بهعنوان یکی از زیرساختهای مهم مکانیزاسیون زراعت برنج با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی پرداخته است. بدین منظور چندین معیار، مورداستفاده قرار گرفته است. جهت وزندهی پارامترهای مؤثر مکانیابی از روش آنتروپی شانون بهره گرفته شد. برایناساس، معیارهای تعداد بانک نشا، تعداد بهرهبردار و سطح تسطیح اراضی بالاترین رتبه را کسب کردند. سپس رتبهبندی دهستانهای شهرستان فومن به روش فازی ویکور و وزن معیارها انجام شد. در ادامه، روستاهای موجود در دهستان منتخب به کمک تحلیل تاپسیس مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. نتایج تحلیل ویکور فازی نشان داد که دهستان لولمان و روستای خشکنودهان بالا بهترتیب بهترین دهستان و روستا برای استقرار بانک نشا در شهرستان فومن هستند.