راهبری شرکتی و هزینه نمایندگی (با رویکرد مبتنی بر مدل) و نقش میانجی سیاستهای مالی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.52547/JFMP.12.39.33چکیده
با جدایی مالکیت از مدیریت، راهبری شرکتی در هدایت سیاستهای مالی مدیریت توسط سهامداران ابزار مناسبی برای کاهش هزینه نمایندگی است. نوآوری این پژوهش، اندازهگیری هزینه نمایندگی با رویکرد مبتنی بر مدل (برای اولین بار در جهان) و تعدیل Q توبین با تورم (برای اولین بار در کشور) است. هزینه نمایندگی با 6 سنجه متفاوت سنجیده شده و اثر راهبری شرکتی بر آن با نقش میانجی نسبت بدهی و نسبت تقسیم سود تحلیل شده است. دادههای شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران به استثنای شرکتهای واسطهگری مالی در بازه زمانی 1385 الی 1398 به کمک مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل و با توجه به نرمال نبودن دادههای پژوهش از رویکرد واریانسمحور آن، روش حداقل مربعات جزیی (PLS) استفاده شده است. طبق نتایج در همه مدلهای اجرا شده بر مبنای6 سنجه هزینه نمایندگی، راهبری شرکتی بر نسبت سود تقسیمی تاثیر مثبت و نسبت بدهی بر هزینه نمایندگی تاثیر منفی دارد. ضمناً در رویکرد مبتنی بر مدل (جز خطای رگرسیون بهعنوان سنجه هزینه نمایندگی) (نوآوری پژوهش)، برخلاف سایر سنجههای هزینه نمایندگی، مسیر تاثیر راهبری شرکتی بر تقسیم سود و تقسیم سود بر هزینه نمایندگی تایید شد. به دلیل تاثیر نسبت بدهی بر هزینه نمایندگی، اصلاح دیدگاه سهامداران برای هدایت تعدیل نسبت بدهی در راستای هزینه سرمایه پیشنهاد میشود.