بررسی تاثیر زمان نگهداری بر ویژگیهای مکانیکی فیلم زیستتخریبپذیر پلیلاکتیک اسید حاوی نانو ذرات اکسید روی
نویسندگان
1 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه صنایع غذایی، جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، ایران
doi
10.22067/jam.2023.81863.1160چکیده
پلیلاکتیکاسید پلیمری زیستتخریبپذیر است که خواص مکانیکی آن میتواند تحت تاثیر زمان تغییر کند. در این تحقیق ویژگیهای مکانیکی شش نوع فیلم تولیدشده بر پایه پلیلاکتیکاسید با ترکیبات مختلف (پلیاتیلنگلیکول 400، تویین 80 و نانو ذرات اکسید روی) در بازه زمانی 14 ماهه (ماههای اول، دوم، سوم، چهارم و چهاردهم) مورد بررسی قرار گرفت و نتایج با مقادیر استاندارد گزارششده برای پلیاتیلن با چگالی کم مقایسه شدند. بهمنظور بررسی ساختار اولیه فیلمها جذب نور و زاویه تماس اندازهگیری شد و ریزساختارها به کمک میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج آنالیز واریانس نشان داد که تاثیر زمان نگهداری و نوع فیلم بر استحکام کششی و کرنش نقطه شکست معنادار بود. بیشترین استحکام کششی، مدول الاستیسیته و کرنش نقطه شکست بهترتیب برای فیلمهای پلیلاکتیکاسید خالص در ماه چهارم (94.08 مگاپاسکال)، پلیلاکتیکاسید خالص در ماه چهارم (2855.79 مگاپاسکال) و پلیلاکتیکاسید/پلیاتیلنگلیکول 400/نانو ذرات اکسید روی در ماه اول (76.82 درصد) بهدستآمد. مقادیر کرنش نقطه شکست بسیار کمتر از استاندارد بود. با توجه به استحکام کششی و مدول الاستیسیته بسیار بالا پلیلاکتیکاسید میتوان با استفاده از نرمکنندههای مختلف با درصد بیشتر یا ترکیب کردن پلیلاکتیکاسید با سایر پلیمرها شکنندگی را کاهش داد.