آدولف گرونباؤم و خلق مدام ماده از عدم در نظریه کیهان‌شناسی حالت پایدار

نویسندگان

1 دانشیار دپارتمان فلسفه، دانشگاه مفید، تهران، ایران

doi
چکیده

پس از ارائه نظریه‌های جدید کیهان‌شناسی در فیزیک، یعنی دو نظریه رقیب مهبانگ[1]و حالت پایدار[2]،‌ دو مفهوم «خلق از عدم عالم»[3] و «خلق مدام ماده از عدم»[4]از اواسط قرن بیستم وارد حیطه علوم تجربی شدند. آدولف گرونباؤم[5]،‌ فیلسوف علم شهیر معاصر تلاش کرده است نظریه حالت پایدار را به گونه‌ای تعبیر کند که خلق مدام ماده از عدم در این نظریه به صورت کاملاً فیزیکی قابل توضیح و تبیین باشد. در این مقاله نشان داده می‌شود که تعبیر گرونباؤم دست کم با سه مشکل مواجه است: عدم تمایز بین علت فاعلی و علت مادی؛ ناسازگاری درونی؛ و تعبیر نادرست از قانون بقای چگالی. [1]. The Big Bang Theory   [2] .The Steady–State Theory [3] .Creatio ex Ninilo of the Universe [4] .Creatio Continua of Matter out of Nothing [5] .Adolf Grünbaum