شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر مدیریت کارآمد نگهداری و تعمیرات در کشت و صنعتها بر پایه مطالعات تجربی توسعهیافته
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری، گروه مهندسی بیوسیستم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jam.2022.76333.1104چکیده
پیادهسازی الگوهای مدیریتی مناسب در حوزه نگهداری و تعمیرات جهت نگهداشت اصولی و ارتقای قابلیت اطمینان انواع ماشینها و تجهیزات کشاورزی با هدف تسریع در روند تأمین غذای جامعه بسیار حائز اهمیت میباشد. با توجه به کمبود مطالعات بنیادی و توسعهای در این بخش، مطالعه حاضر به دنبال بررسی عوامل مؤثر بر مدیریت کارآمد نگهداری و تعمیرات در سطح کشت و صنعتها بر پایه مطالعات مفهومی و تجربی میباشد. بدین منظور ابتدا به بررسی و شناخت مهمترین معیارها و زیرمعیارهای تأثیرگذار بر مدیریت نگهداری و تعمیرات با کمک مطالعات بنیادین و دیدگاه کارشناسان خبره پرداخته شد. در ادامه تحقیق، ارزیابی و اولویتبندی معیارهای تأثیرگذار با کمک روش تصمیمگیری بهترین-بدترین انجام شد و به دنبال آن راهکارهای بهبودی بهمنظور مدیریت نگهداری و تعمیرات در کشت و صنعتها ارائه شدند. براساس نتایج بهدستآمده، مهمترین معیارها در مدل نگهداری و تعمیرات، بهترتیب "مدیریت سازمانی"، "عوامل انسانی" و "عوامل ساختاری" با استفاده از تحقیقات پیشین و نظر خبرگان بهدست آمد. مطابق با نتایج روش تصمیمگیری بهترین-بدترین، زیرمعیارهایی چون "حمایت مدیریت عالی در سطح سازمان"، "اختصاص بودجه نگهداشت و مدیریت بهینه موجودیها" و نیز"اتخاذ راهبردهای مناسب نگهداشت"بهترتیب با وزن کلی 0.108، 0.075 و 0.067 بیشترین تأثیرگذاری را در مدیریت کارآمد نگهداری و تعمیرات در سطح کشت و صنعتها داشتند. نتایج این تحقیق میتواند مورد استفاده مدیران برای دستیابی به یک الگوی مناسب در زمینه مدیریت نگهداری و تعمیرات در کشت و صنعتها باشد و نیز قابلیت تعمیمپذیری نتایج آن به سایر صنایع کشاورزی و غذایی در سطح کشور وجود دارد.