تفسیری بر چرایی کالاهای منزلتی دورۀ مفرغ میانه آسیا (مطالعه موردی: ستونهای مینیاتوری و صفحات گرد)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه باستانشناسی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانشیار، گروه باستانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نیشابور، ایران
doi
10.22034/jgk.2024.401088.1128چکیده
از فرهنگهای مهم و تأثیرگذار در جوامع عصر مفرغ میانه آسیا، فرهنگ بلخ-مرو/ خراسان بزرگ است. مواد فرهنگی این فرهنگ در اواخر هزاره سوم و نیمه اول هزاره دوم قم (مفرغ میانی و جدید) در گستره جغرافیایی وسیعی شامل خراسان بزرگ، جنوب شرق ایران و آسیای میانه توسعه یافته است. از ویژگیهای این فرهنگ میتوان به گونههای شاخص سفالی و کالاهای منزلتی اشاره کرد که از فلزاتی مانند طلا، نقره و مفرغ و سنگهای قیمتی و نیمهقیمتی (فیروزه، عقیق، کلریت و مرمر) ساخته شدهاند. مجموعهای از دستساختهها با کارکرد آیینی ازجمله ستونهای مینیاتوری مرمری، پیکرکهای ترکیبی، عصاهای قدرت، سرناها، تبرهای تشریفاتی و علاوه بر آن، شیوههای تدفینی (تدفین حیوانی، تنوع و کثرت گورنهاده، گذاشتن غذا همراه مردگان و گورهای یادمانی)، در شکلگیری این مجموعه نقش داشتهاند. بر این اساس، از مهمترین گورنهادهها ستونهای مینیاتوری و صفحات گردی هستند که در بافتهای گورستانی و در فضاهای آیینی یافت شدهاند. آنچه حائز اهمیت بوده و چرایی پژوهش حاضر را شکل میدهد، تفسیر حوزه پراکنش، گونهشناسی، کارکرد و گاهنگاری ستونهای مینیاتوری و صفحات گرد است. بر پایه پژوهش انجامشده، ستونهای مینیاتوری و سنگهای وزنه (صفحات گرد) بهعنوان یک کالای منزلتی در مهمترین استقرارهای شهری میانه آسیا در اختیار نخبگان جامعه بوده است. آنها میتوانند بهعنوان سنگ وزنه، نوعی میز آیینی و نشانهای از ریشۀ برخی اعتقادات هندوایرانیان و دین زرتشتی مانند فشردن هوم و برسُم تفسیر شوند. همچنین، بر اساس مدارک باستانشناختی میتوان تاریخ 2500/ 2300 تا 1800/ 1750قم را برای این نوع از دستساختههای منزلتی پیشنهاد کرد.