توصیف، طبقهبندی و گونهشناسی سفالهای ساسانی دشت سرخس
نویسندگان
1 دکتری باستانشناسی دوران تاریخی، گروه باستانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.22034/jgk.2023.364062.1089چکیده
با مطالعه دقیق و روشمند سفال میتوان به اطلاعت مهم و ارزشمندی دربارۀ شیوه معیشت، فرهنگ، هنر، اوضاع اقتصادی، فناوری، برهمکنشهای فرهنگی و بسیاری از دیگر جنبههای اجتماعات بشر دست یافت. دشت سرخس در شمال شرق ایران و همجوار با کشور ترکمنستان واقع شده است. شناسایی و طبقهبندی سفالهای ساسانی این منطقه میتواند ابزار مناسبی برای شناخت بیشتر سنتهای سفالگری و مطالعۀ تعاملات فرهنگی و اقتصادی مراکز جمعیتی آن دوره باشد. بررسی باستانشناختی دشت سرخس و تعداد 80 قطعه سفال شاخص از 12 محوطه ساسانی، بهعنوان شالودۀ اصلی و بهمنظور زمانسنجی نسبی پژوهش حاضر مدنظر است. بهمنظور دستیابی به پاسخی علمی برای نمایان ساختن برهمکنشهای فرهنگی از روشهای کتابخانهای (توصیفی و تحلیل مقایسهای) و بررسی میدانی استفاده شد و یافتههای حاصل از بررسی باستانشناختی دشت سرخس با یافتههای حاصل از مناطق همدوره درون منطقه و فرامنطقهای مقایسه شد و با یافتن این مشابهتها، طبقهبندی، گونهشناسی و ارتباطات فرهنگی آشکار و تجزیه و تحلیل گردید. بر اساس مطالعات میدانی، شواهدی از توالی فرهنگی و تک دورهای بودن استقرارهای ساسانی به دست آمد. با توجه به مطالعات صورت گرفته روی سفالهای منتسب به دورۀ ساسانی در دشت سرخس میتوان دو نوع سفال بومی محلی (متأثر از فرهنگ واحۀ سرخس ترکمنستان) و سفال رایج دورۀ ساسانی (متأثر از فرهنگ مرو)، یعنی فرهنگ شناختهشده جنوب ترکمنستان را در نظر گرفت.