بررسی معناشناسی واژة امام، در آیة امامت حضرت ابراهیم (بقره/ 124)
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران
doi
چکیده
مفسّران فریقین، دربارة معناى امامت، در آیة امامت حضرت ابراهیم (بقره/ 124) اختلاف نظر جدّى دارند. این اختلافها با مباحث کلامى آمیخته شده و دامنة موضوع را فراختر کرده و به همین دلیل، اصطلاح شناسى امام در قرآن را دشوار ساخته است. در این مقاله، در ناحیة سلب، تنها به ذکر نظریههایى که دربارة معناى امامت در آیة مذکور مطرح هستند، بسنده کرده و به منابعى که آنها را مورد مناقشه قرار داده و ابطال کردهاند، اشاره شده است. سپس، در ناحیه ایجاب، معناى «پیشوایی با وجوب پیروى و اطاعت مستقل» براى معنای اصطلاحی «امام» پیشنهاد و بر سه پایه تحلیل مفهومى امام، استناد به آیات و تمسّک به روایات، مدلَّل گشته است.
