احساسات سرمایهگذاران و تصمیمهای تامین مالی در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران
2 کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
3 کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.52547/jfmp.11.34.173چکیده
در پارادایم مالی رفتاری، احساسات سرمایهگذاران میتواند در تعیین قیمت اوراق بهادار و متعاقب آن هزینههای تامین مالی نقش پررنگی داشته باشد. از این رو پژوهش حاضر به مطالعه رابطه احساسات سرمایهگذاران و تصمیمهای تامین مالی میپردازد. از دادههای 201 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1390 تا 1398 و رویکرد کنترل اثرات سالها و صنایع استفاده شد. نتایج نشان میدهد با افزایش احساسات سرمایهگذاران، فاصله اهرم از اهرم هدف کاهش مییابد. این رابطه در شرکتهایی که اهرم بالاتر از اهرم هدف دارند (نسبت به شرکتهای دسته مقابل)، قویتر است. بین احساسات سرمایهگذاران و انتشار سهام رابطه مستقیم وجود ندارد، لذا احساسات سرمایهگذاران، شرکتها را تشویق به انتشار سهام نمینماید. رابطه احساسات سرمایهگذاران با انتشار بدهی نیز برخلاف نظریه سوگیری مدیران، معنیدار نیست. نتایج آزمونهای تکمیلی در شرکتهایی که احتمال درماندگی مالی در آنها زیاد است، نشان داد در شرکتهایی که سیاستهای مالی آنها مبتنی بر سطوح بالای اهرم است، احساس سرمایهگذاران شرکتها را به سمت انتشار سهام و بازخرید بدهی سوق میدهد. شرکتهای کوچک نیز با افزایش احساسات سرمایهگذاران، دست به انتشار سهام میزنند. اما پایین بودن سطح نگهداشت وجوه نقد، رابطه بین احساسات و انتشار سهام یا بدهی را تحت تاثیر قرار نمیدهد.