بررسی عوامل واگرایی در نگارش وابستگی سازمانها و مراکز پژوهشی و تاثیر آن بر جامعیت نتایج بازیابی شده در پایگاه تامسون رویترز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری،گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، پردیس بین الملل، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. کارشناس پژوهشی پایگاه استنادی علوم جهان اسلام، شیراز، ایران

2 استادیار، علم اطلاعات و دانش شناسی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه شیراز، سیراز، ایران.

doi
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل واگرایی در نحوه نگارش نام سازمان‌ها و مراکز پژوهشی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و تأثیر آن بر جامعیت نتایج بازیابی شده در پایگاه تامسون رویترز نوشته شده است. روش: این پژوهش از نوع کاربردی است و به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه پژوهش را کلیه مدارک نمایه‫شده سازمان‌ها و مراکز پژوهشی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری طی سال‌های 2000 تا 2016 میلادی تشکیل می‌دهند. در مجموع 403 صورت نگارشی برای 25 سازمان بررسی شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد برای هر سازمان یا مرکز پژوهشی به‫طور میانگین 16 صورت نوشتاری مختلف وجود دارد. همچنین، سرنام، غلط املایی، اختصار، جابه‌جایی کلمات، فاصله‌گذاری، تغییر نام سازمان‌ها و رعایت‫نکردن الگوی واحد در نگارش، عمده دلایل واگرایی شمرده می‌شوند. علاوه بر این، در تمامی سازمان‌ها و مراکز پژوهشی، به استثنای دو مورد، واگرایی در نگارش وابستگی سازمانی بر روی جامعیت نتایج تأثیر منفی گذاشته است. نتیجه‌گیری: با توجه به آشفتگی‌ و نبود وحدت رویّه مشاهده‫شده در درج وابستگی سازمانی و تأثیر منفی‫ای که این عامل بر  بازیابی نام  سازمان‌ها و مراکز پژوهشی و رتبه‫بندی آنها در نظام‌های رتبه‫بندی بین المللی و موارد جز آن می‌گذارد، انجام اقدام‫هایی با هدف یکدست‫ساختن وابستگی‌های سازمانی ضروری به‫نظر می‌رسد. در این راستا، تعیین وابستگی سازمانی استاندارد توسط سیاست‌گذاران هر سازمان و الزام پژوهشگران و نویسندگان به استفاده از وابستگی سازمانی ازپیش‫تعریف‫شده، مهم‫ترین راهکار پیشنهادی است.