مدل قیمتگذاری چندعاملی در بازار سرمایه ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت مالی و بیمه، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مالی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مالی، دانشگاه تهران ، تهران، ایران.
doi
10.52547/JFMP.10.32.9چکیده
مدل هشتعاملی اسکاکیر و لانکرسکی (2018)، بسط یافته مدل پنجعاملی فاما و فرنچ (2016) است. این دو محقق با افزودن سه عامل ریسک نکول، نقدشوندگی و مومنتوم سعی در بهبود قدرت تبیینکنندگی مدل داشته و دنبال یافتن پاسخی برای برخی نابهنجاریهای این مدل بودهاند. هدف این پژوهش بررسی کارایی عوامل یادشده در قالب مدل قیمتگذاری دارایی ها در بازار سرمایه ایران است. یافتهها نشان میدهندکه قدرت توضیحدهندگی مدلها تا حد بسیار زیادی به نحوه گزینش عوامل بستگی دارد. کارایی مدلها در سطح معنیداری مورد توجه، مورد تأیید نبوده است. لیکن نتایج درباره قدرت عوامل جدید و اثر آنها بر ارتقای مدل پنجعاملی در ترکیبات مختلف نشان میدهد که در ترکیب تنها یکی از عوامل با مدل پنجعاملی، مومنتوم عملکرد بهتری داشته و ریسک نکول ضعیفترین عملکرد را ارائه کردهاست. در ترکیب دو عامل از میان عوامل، بررسی عرض از مبدأ نشان میدهد که ترکیب ریسک نقدشوندگی و مومنتوم باعث بهبود بیشتری شدهاست.
