پیش بینی سازگاری زناشویی براساس تحمل ابهام و کمالگرایی در بین بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، رودهن، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، رودهن، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.19238چکیده
مقدمه: اختلال وسواس فکری- عملی یکی از رایج ترین اختلالات روان شناختی است که اثر زیادی بر عملکرد و کیفیت زندگی مبتلایان دارد، این پژوهش با هدف پیش بینی سازگاری زناشویی براساس تحمل ابهام و کمال گرایی در بین بیماران مبتلا به اختلال وسواس انجام شد.روش: روش پژوهش همبستگی با رویکرد پیشبینی و طرح رگرسیون بود. از جامعه آماری بیماران مبتلا به اختلال وسواس مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه 4 شهر تهران با استفاده از روش تصادفی چند مرحلهای 150 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری زناشویی (اسپانیر، 1976)، پرسشنامه عدم تحمل ابهام (فریستون و همکاران، 1994)، پرسشنامه کمالگرایی (تری شورت و همکاران، 1995) بود. دادههای پژوهش با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد.نتایج: نتایج ضریب همبستگی نشان داد که سازگاری زناشویی با تحمل ابهام (35/0- =r، 001/0=p) و کمالگرایی (35/0=r، 001/0=p) همبستگی معنیداری دارند. نتایج رگرسیون نیز نشان داد کمال گرایی با ضریب بتای 31/0 بیش از عدم تحمل ابهام با ضرب بتا 22/0 میتواند سازگاری بیماران وسواسی را مورد پیش بینی قرار دهد و همچنین 17 درصد واریانس مربوط به سازگاری ، بر اساس تحمل ابهام و کمالگرایی تبیین میشود.نتیجهگیری: سازگاری زناشویی بیماران مبتلا به وسواس با استفاده از عدم تحمل ابهام و کمالگرایی قابل پیشبینی است. بنابراین با بهبود عدم تحمل ابهام و کمالگرایی بیماران مبتلا به وسواس، میتوان سازگاری آنها را تقویت کرد.