پیش بینی سازگاری زناشویی براساس تحمل ابهام و کمال‌گرایی در بین بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، رودهن، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، رودهن، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.19238
چکیده

مقدمه: اختلال وسواس فکری- عملی یکی از رایج ترین اختلالات روان شناختی است که اثر زیادی بر عملکرد و کیفیت زندگی مبتلایان دارد، این پژوهش با هدف پیش بینی سازگاری زناشویی براساس تحمل ابهام و کمال گرایی در بین بیماران مبتلا به اختلال وسواس انجام شد.روش: روش پژوهش همبستگی با رویکرد پیش­بینی و طرح رگرسیون بود. از جامعه آماری بیماران مبتلا به اختلال وسواس مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه 4 شهر تهران با استفاده از روش تصادفی چند مرحله­ای 150 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری زناشویی (اسپانیر، 1976)، پرسشنامه عدم تحمل ابهام (فریستون و همکاران، 1994)، پرسشنامه کمال­گرایی (تری شورت و همکاران، 1995) بود. داده­های پژوهش با استفاده از نرم­افزار SPSS و آزمون­های پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد.نتایج: نتایج ضریب همبستگی نشان داد که سازگاری زناشویی با تحمل ابهام (35/0- =r، 001/0=p) و کمال­گرایی (35/0=r، 001/0=p) همبستگی معنی­داری دارند. نتایج رگرسیون نیز نشان داد کمال گرایی با ضریب بتای 31/0 بیش از عدم تحمل ابهام با ضرب بتا 22/0 می­تواند سازگاری بیماران وسواسی را مورد پیش بینی قرار دهد و همچنین 17 درصد واریانس مربوط به سازگاری ، بر اساس تحمل ابهام و کمال­گرایی تبیین می­شود.نتیجه‌گیری: سازگاری زناشویی بیماران مبتلا به وسواس با استفاده از عدم تحمل ابهام و کمال­گرایی قابل پیش­بینی است. بنابراین با بهبود عدم تحمل ابهام و کمال­گرایی بیماران مبتلا به وسواس، می­توان سازگاری آنها را تقویت کرد.