گسترۀ «کل شیء» در آیۀ 89 سورۀ نحل: بررسی تطبیقی دیدگاه طباطبایی و حسنزادۀ آملی
نویسندگان
1 استاد، گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه فلسفه و کلام اسلامی، پردیس دانشگاهی، دانشگاه قم
doi
10.22091/ptt.2024.10416.2312چکیده
آیۀ 89 سورۀ نحل، معروف به آیۀ تبیان، از زوایای گوناگونی مورد بررسی مفسران و قرآنپژوهان قرار گرفته و بیشترین موضوع موردبحث دلالت عبارت «کل شیء» بوده که پرسشهایی نیز در پی داشته است: اینکه چگونه متن قرآن میتواند حامل معانی بسیار باشد، بهگونهای که از آن تعبیر به «کل شیء» شود و چه کسانی و از چه طریقی میتوانند به معانی آن دست یابند. هدف این پژوهش مقایسه و تطبیق دیدگاههای علامه طباطبایی و حسنزادۀ آملی در تبیین این دو مسئله بوده است: (1) «کل شیء» چه گسترهای دارد؟ (2) درک قرآن با وصف «تِبْیانًا لِکلِّ شَیءٍ» ویژۀ چه کسانی است؟ این مطالعه نشان میدهد که دیدگاههای طباطبایی و حسنزادۀ آملی همسوست و بین آنها اختلاف ساختاری و ریشهای وجود ندارد، بلکه تفاوتها صرفاً از جهت اجمال و تفصیل است و به نظر میرسد، پاسخهای حسنزاده همان نگاه طباطبایی بوده که از طریق معرفت نفس برهانی شده است. بر این اساس، این دو دانشور از دو مسیر متفاوت «تِبْیَانًا لِکُلِّ شَیْء» را بررسی کرده و به اصول واحدی رسیدهاند.