طراحی مدل سیاستگذاری کارآفرینی سازمانی با تأکید بر عوامل نهادی
نویسندگان
1 دکتری کارآفرینی سازمانی، گروه کارآفرینی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 دانشیار دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/qjimdo.2024.472362.1698چکیده
زمینه و هدف: تحقق کارآفرینی سازمانی مستلزم وجود بسترهای سیاستگذاری مناسبی است که تحت تأثیر عوامل نهادی شکل میگیرند. نهادها نقش مهمی در تسهیل یا مانعسازی فرایندهای کارآفرینانه ایفا میکنند. بر این اساس در این تحقیق به طراحی مدل سیاستگذاری کارآفرینی سازمانی با تأکید بر عوامل نهادی پرداخته میشود. روششناسی: این پژوهش با استفاده از روش کیفی فراترکیب و با مرور 55 مقاله از بین 150 مقاله اولیه انجام شده است. بر اساس معیارهای ورود به مطالعه، مقالههای نهایی از بین مقالات خارجی در پایگاههای داده معتبر بین سالهای 2001 الی 2025 و مقالات داخلی 1388 الی 1404 انتخاب شدند. روایی پژوهش بر اساس روش ﺳﻨﺪﻟﻮﺳﻜﻲ ﺑﺎروﺳﻮ ﺑﻪ و پایایی نیز با استفاده از از شاخص کاپا انجام شد. یافتهها: بر اساس تحلیل دادهها ابعاد اصلی سیاستگذاری کارآفرینی سازمانی در مقوله سیاستگذاری (با هشت مفهوم شامل فقدان سیاستهای ساختاری، فقدان سیاستهای اقتصادی و تأمین مالی، فقدان سیاستهای فناورانه، فقدان سیاستهای فرهنگی، فقدان سیاستهای قانونی، فقدان سیاستهای شبکه سازی و اطلاع رسانی، فقدان سیاستهای ارزیابی محیط کسب و کار و تحریمات بین المللی گسترده و 37 کد)، یک مقوله عوامل نهادی (با پنج مفهوم شامل نهاد رسمی، نهاد شناختی، نهاد هنجاری، نهاد تنظیمی و قانونی و نهاد غیر رسمی و 16 کد)، هشت مقوله نتایج توسعه کارآفرینی سازمانی (با 8 مفهوم شامل اصلاح و توسعه مشوقهای مالی و حمایتی، اصلاح و بهبود فرهنگی و آموزشی، تقویت و بهبود زیر ساختهای مرتبط، اصلاح و بهبود ساختاری اداری کسب و کار، تسهیل و بهبود برنامههای نوآورانه، توسعه راهبردی کارآفرینانه در برنامههای دولت، بهبود ارتباطات با شبکه صاحبان کسب و کار در داخل و خارج از کشور و تدوین و توسعه سیاستهای کلان ملی جهت توسعه کارآفرینی سازمانی و 37 کد) دستهبندی شدند. نتیجهگیری: بهبود و ارتقاء سیاستهای توسعه کارآفرینی سازمانی یک موضوع راهبردی مهم است. لذا سیاستگذاران باید جهت کاهش و رفع چالشهای این حوزه، زمینه پیادهسازی راهکارهای موفق را در کشور فراهم نمایند.