فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: در دنیای امروز، سازمان‌های دولتی با مسائل پیچیده و عدم قطعیت‌های بی‌سابقه‌ای مواجه هستند. روش‌های سنتی تصمیم‌گیری که بر تحلیل‌های داده‌محور و رویکردهای منطقی –خطی تکیه دارند، دیگر نمی‌توانند به طور مؤثر پاسخگوی این چالش‌ها باشند. این پژوهش به مقایسه کارآمدی مدل‌های تصمیم‌گیری سنتی و کوانتومی در سازمان‌های دولتی می‌پردازد تا نشان دهد چگونه این رویکرد می‌تواند به بهبود کیفیت تصمیم‌گیری و افزایش انعطاف‌پذیری سازمان‌ها کمک کند.روش‌شناسی: این پژوهش از یک روش‌شناسی ترکیبی آمیخته (کمی-کیفی-شبیه‌سازی) شامل جمع‌آوری داده‌ها، نرمال‌سازی، تخصیص داده‌ها به مدل‌های سنتی و کوانتومی، اجرای الگوریتم‌ها و مقایسه عملکرد مدل‌ها با استفاده از کتابخانه‌های مختلف پایتون بهره می‌برد.یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان داد که مدل‌های تصمیم‌گیری کوانتومی به دلیل دقت بالاتر، سرعت پردازش بیشتر و بهره‌وری بالاتر در استفاده از منابع، عملکرد بهتری نسبت به مدل‌های سنتی داشته‌اند. همچنین، این مدل‌ها توانسته‌اند قابلیت پیش‌بینی دقیق‌تر، استحکام مدل بیشتر، انعطاف‌پذیری بالاتر، و مقاومت بیشتری از خود در مقابل شرایط عدم اطمینان نشان دهند. علاوه بر این، مدل‌های کوانتومی در معیارهای نوآورانه‌ای مانند انتروپی اطلاعاتی، درجه همدوسی کوانتومی، شدت تداخل کوانتومی، و زمان همگرایی الگوریتم نیز عملکرد بهتری داشته‌اند.نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که بینش تصمیم‌گیری کوانتومی می‌تواند یک تغییر پارادایم در نحوه تصمیم‌گیری سازمان‌های دولتی ایجاد کند. این رویکرد نه تنها به بهبود کیفیت و کارایی تصمیمات کمک می‌کند، بلکه انعطاف‌پذیری و توانایی سازمان‌ها را در مواجهه با شرایط عدم قطعیت و پیچیدگی افزایش می‌دهد.