طراحی مدل تولید در کلاس جهانی با رویکرد مدیریت دانش

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

2 استادیار گروه مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

3 دانشیار. گروه مدیریت صنعتی و فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22034/qjimdo.2024.448611.1671
چکیده

زمینه و هدف: در دنیای رقابتی امروز، دستیابی به تولید در کلاس جهانی به عنوان یکی از اهداف استراتژیک سازمان‌های تولیدی مطرح است. این رویکرد، بر بهینه‌سازی فرآیندهای تولید، افزایش کیفیت، کاهش هزینه‌ها و ارتقای بهره‌وری تأکید دارد. در این میان، مدیریت دانش به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود عملکرد تولیدی و نوآوری سازمانی شناخته می‌شود. بهره‌گیری از مدیریت دانش در تولید در کلاس جهانی می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند تا از دانش صریح و ضمنی برای بهبود فرآیندها، توسعه قابلیت‌های سازمانی و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار استفاده کنند. بر همین اساس، در این پژوهش به تدوین و تبیین مدل تولید در کلاس جهانی با رویکرد مدیریت دانش پرداخته می‌شود. روش‌شناسی: این پژوهش دارای رویکرد آمیخته است. در بخش کیفی از راهبرد داده‌بنیاد و  در بخش کمی از راهبرد توصیفی پیمایشی استفاده شد. در بخش کیفی، 18 مصاحبه نیمه‌ساختار یافته با خبرگان و متخصصین به روش نمونه‌گیری گلوله برفی  انجام شد. داده‌های بخش کیفی در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شدند. در بخش کمی، مدل استخراجی از طریق  پرسشنامه به کمک کارشناسان و مدیران و نرم افزار اِسمارت‌پی‌اِل‌اِس آزمون شد. یافته‌ها: الگوی نهایی طراحی مدل تولید در کلاس جهانی با رویکرد مدیریت دانش در شش دسته عوامل علی (مشتری‌مداری، ارتباطات و تعاملات سازمانی، مهارت انسانی، مدیریت فرایندهای تولید محصول)، زمینه‌ای (فناوری ساخت و تولید، ارتباط با مشتری، سرمایه، ساختار سازمانی و مدیریتی، عوامل اقتصادی، عوامل قانونی، عوامل امنیتی، عوامل مدیریتی و عوامل سیاسی )، پدیده محوری (مدیریت دانش و فنی حاصل شده برای رسیدن به سطح کلاس جهانی)، راهبردها (تطبیق با سطح جهانی، ارتقاء منابع انسانی، مدیریت رویه‌های سازمان، مدیریت ارتباطات، مدیریت فناوری اطلاعات،  مدیریت ساختار  و مدیریت زنجیره تامین)، مداخله‌گر (ارزش ها و فرهنگ سازمان) و پیامدها (افزایش رقابت پذیری در سطح جهانی، سودآوری و رضایت مشتریان و عدم نفوذ و دخالت دولت و ارتقا عملکرد) دسته‌بندی شدند. نتیجه‌گیری: راهبردهای تولید در کلاس جهانی به نتایجی همچون تأمین ارزش و رضایت مورد انتظار مشتری، ارتقاء عملکرد  و افزایش رقابت پذیری در سطح بازار جهانی وکسب مزیت‌های رقابتی  پایدار منجر می‌شود.