بازشناسی جاذبه‌های گردشگری میراث فرهنگیِ ملموسِ غیرمنقول در محدودۀ خراسان بزرگ (مطالعه موردی: شهرستان کلات نادر)

نویسندگان

1 - کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران - کارشناس معماری و شهرسازی مرکز تحقیقات شهرسازی

2 گروه جغرافیای، دانشکده علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22034/jgk.2023.354928.1070
چکیده

شهرستان کلات نادر (واقع در منطقه هفت گردشگری کشور، یعنی استان خراسان رضوی) به دلیل وجود آثار و مجموعه‌های بی‌بدیل، ارزشمند و تکرار نشدنیِ تاریخی و فرهنگی در کنار جاذبه‌های طبیعیِ بکر و منحصر‌به‌فرد خود، همواره منطقه‌ای است زیبا، جذاب و دیدنی برای طبیعت‌گردان و گردشگران. می‌توان ادعا نمود که عامل گردشگری میراثی در این منطقه پتانسیلی است محرک در توسعه که از طریق بالفعل نمودن ظرفیت‌های آن، می‌توان شهرستان را در تمامی ابعاد متحول ساخت و بدان جانی دوباره بخشید، به گونه‌ای که گردشگری به اصلی‌ترین و پایدارترین منبع درآمدی و عامل اصلی در اشتغال‌زایی و توانمندسازی تمام افراد جامعه محلیِ این منطقه بدل گردد؛ لذا پژوهش حاضر منطبق بر روش توصیفی- تحلیلی، به جمع‌آوری اطلاعات از دو شیوه کتابخانه‌ای و میدانی پرداخته و شهرستان را از منظر جاذبه‌های گردشگری میراث فرهنگی، یعنی آثار تاریخیِ غیرمنقول شامل ابنیه، محوطه‌ها و تپه‌های تاریخیِ برجای‌مانده از عصر مفرغ تا دورۀ قاجار در محدوده، مورد مطالعه و بررسی قرار داده؛ بلکه بتواند از این رهیافت موجبات اقداماتی در زمینه برنامه‌ریزی‌ برای ثبت آثار در فهرست میراث محلی، ملی و جهانی، حفاظت (احیاء، مرمت، باززنده‌سازی و غیره) از هویت و اصالت آثار و نیز معرفی آنها به علاقه‌مندان تاریخ و فرهنگ در سطوح ملی و بین‌المللی را فراهم نماید و بستری برای تحولات درخشان در این عرصه را تدارک بیند.