فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از رویکردهای جدید برای بهینه‏سازی پرتفوی سرمایه‏گذاری، استفاده از روش ارزش در معرض ریسک شرطی (CVaR) است. به دلیل نرمال نبودن توزیع بازده دارایی‏ها و غیرخطی بودن همبستگی بین بازده دارایی، استفاده از روش ترکیبی Copula-CVaR عملکرد بهتری در اندازه­گیری ریسک پرتفوی دارایی‏ها دارد؛ در این پژوهش کوشیده شد تا مدلی کاراتر برای بهینه‏سازی سبد سرمایه‏گذاری ارائه شود که با در نظر ­داشتن شرایط عدم قطعیت سرمایه‏گذاری، بازدهی بیشتری را فراهم کند؛ به همین منظور مدل VaR با رویکرد واریانس-کوورایانس با مدل Copula-CVaR برای استخراج مرز کارا مقایسه شد.  قلمرو زمانی پژوهش از سال 1393 تا 1397 و جامعه آماری نیز 50 شرکت برتر «بورس اوراق بهادار تهران» بوده است. برای تخمین ارزش در معرض ریسک پرتفوی از رویکرد واریانس-کوواریانس استفاده شد. برای تخمین Copula-CVaR نیز ابتدا از طریق مدل ARIMA-GARCH سری زمانی جزء اخلال توزیع بازده دارایی‏ها برآورد و استاندارد شد؛ سپس توزیع‏های حاشیه‏ای دارایی‏ها با استفاده از تابع کاپیولا t-استیودنت برآورد شد. در گام آخر از طریق شبیه‏سازی مونت‏کارلو بازدهی دارایی‏ها شبیه‏سازی و مقدار CVaR آن‌ها برای دوره 10 روزه محاسبه شد؛ سپس ترکیب بهینه پرتفوی در سطح اطمینان 95 و 99 درصد برای سطوح مختلف ریسک تعیین شد.  نتایج ‏این پژوهش حاکی از آن بود که تشکیل سبد سهام بهینه با استفاده از مدل ترکیبی یعنی مدل Capula-CVaR عملکرد بهتری داشته است.