تفسیر تطبیقی علامه طباطبایی و الحبری از نشوز در آیۀ ۳۴ سورۀ نساء
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشکدۀ علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری مطالعات زنان، دانشکدۀ زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
doi
10.22091/ptt.2023.9027.2196چکیده
مفهوم «نشوز» در آیۀ ۳۴ سورۀ نساء یکی از مسائل پربسامد حقوق زن در قرآن است. یکی از نواندیشانی که به این آیه توجه ویژهای دارد عزیزة الحبری است. المیزان علامه طباطبایی، یکی از مهمترین کتب تفسیری شیعه، نیز تفسیر این آیه را در بر دارد. این مقاله، با روش تفسیر تطبیقی، به این میپردازد که علامه طباطبایی و الحبری چه تفسیری از نشوز در آیۀ یادشده به دست دادهاند و این تفاسیر چه شباهت و اختلافی با یکدیگر دارند. علامه طباطبایی شخصیت زن را با مرد برابر میشمارد و اعتقاد دارد که نمیتوان نگاه غرضورزانهایی به زن روا داشت؛ بنابراین، تصورات عوامانه دربارۀ ضرب زنان در اندیشۀ وی جایگاهی ندارد. الحبری، بیشتر با تأکید بر روایت پیامبر اکرم (ص)، به نشوز میپردازد که حضرت آن را به فاحشۀ مبینه، یعنی زنا، تفسیر میکند و در نتیجه، دایرۀ نشوز را بسیار مضیقتر مینماید.