ارزیابی و پهنهبندی توان روانگرایی نهشتههای ساحلی (محدوده ساحلی میدان گازی پارس جنوبی)
نویسندگان
1 استاد گروه زمین شناسی دانشگاه اربیت مدرس
2 شرکت مهندسین مشاور سازهپردازی ایران
3 کارشناسی ارشد زمینشناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
پدیده روانگرایی یکی از مخاطرات زمینشناسی به شمار میآید که تأثیر مستقیم در پایداری سازههای زیربنایی دارد. امکان بروز پدیده روانگرایی در یک منطقه به وسیله عواملی مانند خصوصیات خاک، نحوه حضور آب زیرزمینی و توان لرزهخیزی ارزیابی میشود. منطقه پارسجنوبی در قسمت جنوبی استان بوشهر یکی از مناطق توسعه یافته صنعتی است که تعدادی سازههای زیربنایی حیاتی و حساس در آن وجود دارد. از دیدگاه زمینشناسی منطقه مورد مطالعه در یک محیط مخروط افکنهای تشکیل شده که دربرگیرنده نهشتههای سست و ناپیوسته جوان با ترکیبی از رس، سیلت، ماسه و شن میباشد. در این تحقیق گزارشهای مطالعاتی فازهای 12، 14و 19 و سایر گزارشهای مربوط به توسعه تجهیزات ساحلی پارسجنوبی جمعآوری شده و مورد مطالعه قرار گرفتند. عدد نفوذ استاندارد اندازهگیری شده در 60 گمانه به همراه سایر اطلاعات ژئوتکنیکی جهت ارزیابی توان روانگرایی لایههای ماسهای منطقه مورد استفاده قرار گرفتند. باتوجه به حجم زیاد دادهها در این مقاله اطلاعات 16 گمانه منعکس شده است. بررسیها نشان دهنده این است که در محدوده فازهای مطالعاتی 12 و 19 در اثر وقوع یک زلزله با بزرگی 7 ریشتر و شتاب افقی g 3/0 امکان بروز پدیده روانگرایی وجود دارد. پهنهبندی انجام شده بر اساس شاخص توان روانگرایی نشان دهنده این امر است که با نزدیک شدن به خط ساحلی و با اشباع شدن خاکهای ماسهای خطر روانگرایی بیشتر شده و با دور شدن از ساحل خطر نسبی روانگرایی کاهش می یابد.