بررسی تأثیر توانایی شناختی و اعتماد به شهود بر استراتژیهای معاملاتی و عملکرد سرمایهگذاران حرفهای بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت مالی و بیمه، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت مالی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت مالی و بیمه، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.52547/jfmp.9.28.143چکیده
هدف پژوهش حاضر، تبیین رابطه بین تواناییهای شناختی و اعتماد به شهود با استراتژیهای معاملاتی و عملکرد سرمایهگذاران حرفهای «بورس اوراق بهادار تهران» است. برای این منظور مؤلفههای مربوط به توانایی شناختی و اعتماد به شهود در ارتباط با استراتژیهای سرمایهگذاری فعال/ خرید و نگهداری و تنوع/ تمرکز پرتفوی و همچنین عملکرد افراد بررسی شد. نمونه موردبررسی 310 نفر از سرمایهگذاران حرفهای شامل 160 معاملهگر و 150 تحلیلگر در بازار سرمایه را دربرمیگیرد که اطلاعات آنها با استفاده از پرسشنامه جمعآوری شده است. بهمنظور تحلیل دادهها از رگرسیونهای لجستیک و حداقل مربعات به تناسب استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که در مورد معاملهگران، اعتماد به شهود بالا با خریدوفروش فعالانه سهام مرتبط است؛ از سوی دیگر معاملهگرانی که توانایی شناختی بالاتری دارند، پرتفوی متمرکزتری دارند. درنهایت توانایی شناختی بالاتر تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معاملهگران دارد؛ درحالیکه اعتماد به شهود بالاتر، تأثیر منفی و معناداری بر عملکرد آنان میگذارد. نتایج در مورد تحلیلگران قدری متفاوت است؛ بهنحویکه با افزایش سن تحلیلگران پرتفوی آنها متنوعتر شده است؛ درحالیکه اعتماد به شهود بالا موجب میشود تا تحلیلگران پرتفوی متمرکزی داشته باشند. بااینحال اعتماد به شهود در مورد تحلیلگران نیز همچون معاملهگران، ارتباط منفی و معناداری با عملکرد دارد.