تأثیر جهتگیری کارآفرینی بر نوآوری مخرب با تبیین نقش همزمان میانجیگری و تعدیلگری راهبرد دیجیتالسازی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد، مدیریت کسب و کار؛ دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/qjimdo.2023.411381.1615چکیده
زمینه و هدف: امروزه تحول دیجیتال از طریق ظهور و توسعه فناوریهای جدید ضمن دگرگون ساختن نیازهای مشتریان، باعث بروز تغییر در محیط کسبوکار شرکتها شده است. در این زمینه، نوآوری مخرب به عنوان یکی از حیاتیترین عواملی که موفقیت شرکتها در بازارها را تضمین میکند، مورد توجه مدیران کارآفرین قرار گرفته است. به دلیل کمبود مطالعات، در این پژوهش به بررسی تأثیر جهتگیری کارآفرینی و راهبرد دیجیتالسازی بر نوآوری مخرب پرداخته شده است.روششناسی: پژوهش کاربردی حاضر از نظر ماهیت و روش انجام، توصیفی-پیمایشی است. محققین بر مدیران شرکتهای تولیدی شهر تهران به عنوان جامعه آماری پژوهش متمرکز شدند. حجم نمونه با نسخه 3 نرمافزار جیپاور 313 نفر تعیین شد. دادهها با روش نمونهگیری در دسترس و از طریق یک پرسشنامه استاندارد 21 سؤالی با پیمایش آنلاین گردآوری شد. برای ارزیابی پایایی و روایی و سنجش برازش مدل از تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. آزمون فرضیهها نیز به کمک تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری و با استفاده نرمافزار آموس نسخه24 انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد که جهتگیری کارآفرینی بر نوآوری مخرب تأثیر معنادار دارد. همچنین نقش تقویت کننده راهبرد دیجیتالسازی به عنوان میانجیگر و نقش تضعیف کننده آن به عنوان تعدیلگر در این رابطه تأیید شد.نتیجهگیری: مبتنی بر سطح جهتگیری کارآفرینی شرکتها، پیادهسازی هر سطح از راهبرد دیجیتالسازی باید بسته به سطح جهتگیری کارآفرینانه مدیران بر نوآوری مخرب کالیبره شود تا از ایجاد قفس راهبردی که میتواند نوآوری را محدود کند، جلوگیری گردد