بررسی چیستی و شاخصههای «حِکْمَةٌ بَالِغَةٌ» آیه 5 سوره قمر از دریچه تفاسیر فریقین
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه قم
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم حدیث-تفسیر اثری دانشگاه قم.
doi
10.22091/ptt.2023.9042.2198چکیده
حکمت بالغه، ازجمله ترکیبهای قرآنی است که درباره آن، آراء گوناگونی در بیان مراد، مصداق و بهویژه شاخصههای آن مطرح شده است. پژوهش حاضر به روش توصیفی و تحلیلی (با کمک از جدول تحلیل محتوا) و از دریچه تفاسیر فریقین (بیش از 50 تفسیر شیعی و اهل سنت از سدههای مختلف) به بررسی چیستی و استخراج شاخصههای «حِکْمَةٌ بَالِغَةٌ» آیه 5 سوره قمر پرداخته است. یافتهها از آن حکایت دارد که بیشتر تفاسیر شیعی و سنی، قرآن را همان «حِکْمَةٌ بَالِغَةٌ» دانستهاند. بااینحال مصادیقی چون: وحی الهی، تعالیم و معجزات انبیاء (ع) و سیر ارسال پیامبران (ع) از جانب حضرت حق نیز علاوه بر قرآن، در دایره مصداقی «حِکْمَةٌ بَالِغَةٌ» قرار دارد. «حِکْمَةٌ بَالِغَة» ٌ شاخصههایی دارد؛ ازجمله: درنهایت راستی و استواری، حق، تام و کامل بودن، نبود نقصان در آن و غیره. در شاخصههای مستخرج از تفاسیر فریقین، مقولههای معرفتی نظیر عدم نقصانپذیری و تربیتی مانند حکمتی برای ابلاغ به قلوب مستعد مشهود است.