الگوسازی و مقایسه مدلهای توزیع شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده مدیریت و اقتصاد, واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران .
2 استادیار دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استاد دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری مدیریت مالی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.52547/jfmp.9.27.29چکیده
بررسی رفتار حدی بازار سهام و الگوسازی صحیح شکل توزیع بازده کل بازار نقش مهمی در مدیریت ریسک بازار دارد. در پژوهش حاضر، الگوی توزیع بازدههای حدی بورس اوراق بهادار تهران بر اساس رویکرد ماکزیمم بلوکها و در فواصل متفاوت زمانی مورد بررسی قرار گرفت. جهت انتخاب مدل مناسب در سریهای زمانی متفاوت از نمودار نسبت ال-مومنت(شاخص گشتاوری) استفاده گردید و سپس با استفاده از محاسبه پارامترهای مدلهای انتخاب شده بر اساس روش حداکثر درست نمایی، نسبت به مطابقت و انتخاب مدل مناسب در هر فاصله زمانی بر اساس آزمون اندرسون دارلینگ اقدام گردید. به منظور الگوسازی توزیع بازده کل بازار از دادههای شاخص کل بورس از سال 1384 تا 1395 استفاده شده و پایه محاسبات انجام شده نیز لگاریتم بازده روزانه بورس تهران بوده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که از بین مدلهای مورد بررسی، مدل GL در فواصل زمانی سالانه سریهای حداقل و مدل GEV در سایر فواصل زمانی سریهای حداقل و حداکثر عملکرد بهتری دارد.