نقد و بررسی تفاسیر فریقین درباره آیات حفظ فرج
نویسندگان
1 دانشیار گروه قرآن و حدیث دانشگاه قم.ایران، قم
2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق دانشگاه قم. ایران، قم
3 دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق دانشگاه قم. ایران، قم (نویسنده مسئول)
doi
10.22091/ptt.2023.8845.2185چکیده
ترکیب «حفظ فرج» چهار مرتبه در قرآن کریم به شکلهای متفاوت آمده و خداوند مؤمنان را به آن سفارش کرده است؛ اما به جهت محذوف بودن متعلق حفظ فرج، دلالت این آیات در هالهای از ابهام فرورفته است. در خصوص پاسخ به این سؤال که منظور شارع، حفظ فرج «از چه چیزی» است، دیدگاههای متفاوتی ابراز شده که هر یک از آنها الزامات خاص و قلمرو معنایی متفاوتی دارند. امروزه در حوزه فقه پزشکی، یکی از عمده دلایل مخالفت با پدیدههایی از قبیل «رحم اجارهای» یا برخی صور «تلقیح مصنوعی»، تنافی این پدیدهها با وجوب «حفظ فرج» است که ارزیابی این فتاوا، بدون داشتن تفسیر درست و روشمند از حفظ فرج، ممکن نیست. باوجود نقش مبنایی این آیات در استنباط فقهی، تاکنون هیچ اثر استدلالی مستقلی درباره تفسیر این آیات نگارش نیافته و همین خلأ نظری، سبب بروز تفاسیر بعضاً نادرست و نامنضبط گردیده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی، به نقد و بررسی این تفاسیر میپردازد و نشان میدهد که تلقیح مصنوعی و رحم اجارهای اساساً ارتباطی با این آیات ندارد و این دو از یکدیگر بیگانهاند.