بررسی تأثیر ریسک ورشکستگی بر نرخ بازده مورد انتظار در سطح سهام انفرادی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناسی ارشد مدیریت مالی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران .
doi
10.52547/jfmp.9.27.133چکیده
هدف این پژوهش بررسی تأثیر ریسک ورشکستگی بر بازده موردانتظار سهامداران و یا بهعبارتدیگر قیمتگذاری ریسک ورشکستگی در سطح سهام انفرادی با استفاده از دادههای مربوط به سهام پذیرفتهشده در «بازار بورس اوراق بهادار تهران» است. در این راستا، نمونه آماری متشکل از 376 شرکت غیرمالی پذیرفتهشده در «بورس اوراق بهادار تهران» در بازه زمانی مهرماه 1387 تا آبانماه 1397 انتخاب و متغیر فاصله تا نکول، بهعنوان معیار سنجش ریسک ورشکستگی شرکتها با استفاده از مدل کیاموی.- مرتون و با روش حل معادلات همزمان برای تمامی شرکتهای نمونه و برای هر ماه محاسبه شد. برای بررسی نحوه تأثیر این متغیر بر بازده موردانتظار، روش رگرسیونهای فاما و مکبث مورداستفاده قرار گرفت و برای تخمین نرخ بازده موردانتظار از بازده محقق شرکتها برای دورههایی با طول متفاوت (یکماهه، ششماهه، یکساله و دوساله) استفاده شد؛ سپس رابطه فاصله تا نکول با بازدهی سهام، بهصورت منفرد و نیز در حضور سایر ویژگیهای مؤثر بر بازده شرکتها از جمله بتا، اندازه شرکت، ارزش دفتری به ارزش بازار و مومنتوم بازده، بهعنوان متغیرهای کنترلی بررسی شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد متغیر فاصله تا نکول به شکل معکوسی بر نرخ بازده موردانتظار شرکت تأثیر دارد؛ بهصورتی که هر چه فاصله تا نکول کمتر باشد و یا بهعبارتدیگر شرکت به درماندگی مالی و یا ورشستگی نزدیک تر باشد، نرخ بازده موردانتظار سهامداران برای سرمایهگذاری در سهام آن شرکت بزرگتر است؛ البته معناداری این اثر به طول دوره بازده اندازهگیریشده بهعنوان بازده موردانتظار شرکت بستگی دارد و حضور سایر متغیرهای کنترلی مثل اندازه و ارزش دفتری باعث کاهش معناداری این اثر میشود؛ همچنین نحوه تخمین نوسان بازدهی سهام بهعنوان یک متغیر مؤثر در تخمین فاصله تا نکول نقش مؤثری در معناداری این اثر در بازده های کوتاه مدت دارد.
