تحلیل رضایتمندی شهروندان از پارکهای شهری از منظر عدالت توزیعی (مطالعه موردی: منطقه شش شهرداری مشهد)
نویسندگان
1 استادیار، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22034/jgk.2022.308614.0چکیده
عدالت توزیعی بر تخصیص منصفانه منابع در میان افراد جامعه تأکید دارد. شیوه توزیع خدمات و امکانات درنهایت بر رضایتمندی شهروندان تأثیر میگذارد. از منظر نظریه جان رالز در رابطه با عدالت توزیعی، هیچ نابرابری مجاز نیست مگر اینکه به نفع اقشار کمدرآمد باشد. هدف این پژوهش بررسی میزان رضایتمندی شهروندان منطقه شش شهرداری مشهد از پارکهای شهری از منظر عدالت توزیعی و روش گردآوری اطلاعات اسنادی و پیمایشی است. در مرحله میدانی، پس از طراحی پرسشنامه در قالب هفت شاخص و 38 گویه، پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ 0.735 تأیید شد. سپس با استفاده از فرمول کوکران تعداد 384 نفر از شهروندان منطقه شش مشهد مورد پرسش قرار گرفتند و نتایج با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شده است. نتایج نشان میدهد، شاخصهای دسترسی، بهداشت، امنیت، خدمات و مدیریت، کمترین و شاخصهای مبلمان و کیفیت فضای سبز، بیشترین میزان رضایت شهروندان منطقه را به خود اختصاص داده است. اکثریت پاسخدهندگان از تعداد و مکانیابی پارکها رضایت ندارند. از منظر نظریه عدالت رالز میتوان رضایت پایین شهروندان که نشان از توزیع، دسترسی و کیفیت نامناسب پارکها دارد را ناعادلانه نیز تعبیر کرد و منطقه شش مشهد بهعنوان یکی از مناطق محروم این شهر، از این نظر از عدالت کمتری برخوردار است.