سنجش آراء تفسیری فریقین در تبیین متعلّق «حقّ» و مرادیابی از «شهید» در آیه 53 فصلت

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهراء k.ghasemi@alzahra.ac.ir

2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران پردیس فارابی ali.rad@ut.ac.ir

3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران پردیس فارابی sm.mmoqaddam@ut.ac.ir

4 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران پردیس فارابی majid.zarei@ut.ac.ir

doi
10.22091/ptt.2022.6712.1946
چکیده

مفسران فریقین در تبیین مفهوم آیه 53 فصلت، مشهور به آیه آفاق‌وانفس، نظریات هم سویی ابراز نکرده­اند؛ لذا مراد از آیات آفاقی، آیات انفسی، متعلّق حقّ و معنای شهید در این آیه، به‌روشنی مشخص نیست. نظر به اهمیت کشف مراد الهی از این کریمه، پژوهش حاضر مدعی است که راز برون­رفت از این تشتت آرا، تبیین دقیق متعلّق «حقّ» و وجه تناسب صدر با ذیل آیه شریفه است. ازاین‌رو در این مقاله، با استفاده از روش تحلیلی- انتقادی و پس از عرضه یک طبقه­بندی اجتهادی از گونه­های مختلف این ارتباط در میان آثار مفسران، رویکرد جدیدی به‌عنوان رویکرد معیار، پیشنهاد شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که انتساب قرآن و آورنده آن به «ربّ العالمین»، امر حقّی است که از دو طریق مستقل و البته غیر هم‌رتبه، یکی ارائه آیات آفاقی و انفسی و دیگری شهادت مُکفی الهی بر این موضوع، توسط مشرکان حجاز قابل‌ردیابی بوده است. در این رویکرد، ارائه آیات آفاقی و انفسی از معنای مصطلح و رایج برآمده از جریان صوفی­- عرفانی بیگانه خواهد بود.