سنجش آراء تفسیری فریقین در تبیین متعلّق «حقّ» و مرادیابی از «شهید» در آیه 53 فصلت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهراء k.ghasemi@alzahra.ac.ir
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران پردیس فارابی ali.rad@ut.ac.ir
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران پردیس فارابی sm.mmoqaddam@ut.ac.ir
4 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران پردیس فارابی majid.zarei@ut.ac.ir
doi
10.22091/ptt.2022.6712.1946چکیده
مفسران فریقین در تبیین مفهوم آیه 53 فصلت، مشهور به آیه آفاقوانفس، نظریات هم سویی ابراز نکردهاند؛ لذا مراد از آیات آفاقی، آیات انفسی، متعلّق حقّ و معنای شهید در این آیه، بهروشنی مشخص نیست. نظر به اهمیت کشف مراد الهی از این کریمه، پژوهش حاضر مدعی است که راز برونرفت از این تشتت آرا، تبیین دقیق متعلّق «حقّ» و وجه تناسب صدر با ذیل آیه شریفه است. ازاینرو در این مقاله، با استفاده از روش تحلیلی- انتقادی و پس از عرضه یک طبقهبندی اجتهادی از گونههای مختلف این ارتباط در میان آثار مفسران، رویکرد جدیدی بهعنوان رویکرد معیار، پیشنهاد شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که انتساب قرآن و آورنده آن به «ربّ العالمین»، امر حقّی است که از دو طریق مستقل و البته غیر همرتبه، یکی ارائه آیات آفاقی و انفسی و دیگری شهادت مُکفی الهی بر این موضوع، توسط مشرکان حجاز قابلردیابی بوده است. در این رویکرد، ارائه آیات آفاقی و انفسی از معنای مصطلح و رایج برآمده از جریان صوفی- عرفانی بیگانه خواهد بود.