بررسی تطبیقی نقش مرجحات ادبی و سیاقی قرائات در تفاسیر مجمعالبیان طبرسی و معانی القرآن فراء با بیان اثر تفسیری در آیات مربوط
نویسندگان
1 دانشیار، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته علوم قرآن و حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث
doi
10.22091/ptt.2023.8368.2124چکیده
در بین کتب قرائات و علوم قرآن و تفاسیر، شاخصهای مختلفی در تشخیص رجحان قرائتهای مشهور بر یکدیگر وجود دارد؛ شاخصهایی که عالمان این فن در طول تاریخ این علم همواره بدانها استدلال کردهاند. عربیت قرائت، از مهمترین این شاخصهاست. همراهی با قواعد مشهور صرف و نحو، افصح بودن و بلاغت که ذیل مباحث ادبی قرار میگیرد، از ملاکهای تشخیص عربیت بهحساب میآید.در شمارش وجوه رجحان قرائات بر قرائت حفص، بیشترین وجه از حیث آماری، متعلق به رجحان ادبی بر اساس قواعد مسلم عربی است؛ به این معنا که در موارد متعددی، قرائت دیگری نسبت به حفص از حیث عربیت، رجحان دارد. همچنین بررسی سیاق آیات نیز در مواردی، بیانگر رجحان قرائات دیگر بر قرائت حفص است. این ترجیحات، سبب تفاوت در انظار تفسیری مفسران نیز شده است. بررسی این وجه رجحان و تحلیل برخی از موارد بر اساس دیدگاه امین الاسلام طبرسی و فراء با نگاهی به برخی دیگر از مفسران فریقین، محور این مقاله است. حل برخی معضلات در توجیه وجه ادبی آیات در تفسیر با توجه به قرائات مشهور دیگر، بیان وجه معنایی روشنتر در تفسیر، همراهی علمی فریقین در این جهت و... از نتایج این تحقیق است.