مرور نظاممند چالشهای تحققپذیری بازآفرینی بافتهای ناکارآمد شهری ایران از منظر حکمروایی شهری
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jsc.2025.463151.1785چکیده
امروزه رویکرد بازآفرینی شهری بهعنوان متأخرترین سیاست برای مداخله در بافتهای ناکارآمد شهری ایران و جهان معرفیشده است. با برخورداری این رویکرد، از فرآیندهای تصمیمگیری، تنوع و تعدد بازیگران، مشارکت، چنانچه با ساختار و چارچوب حکمروایی موضوعیت و کاربست یابد، به بهبود و موفقیت دست مییابد. ولیکن همچنان این سیاست در ایران، با چالشهایی برای تحققپذیری مناسب و مطلوب مواجهه است. هدف از این پژوهش، شناسایی «چالشهای تحققپذیری بازآفرینی شهری در کشور ایران از منظر حکمروایی شهری» و تلاش برای دستیابی به چارچوب جامعی از چالشها است، که از روش فراترکیب و با مراجعه به مهمترین پایگاههای داده در ایران برای دستیابی به هدف مذکور استفادهشده است. بنابراین تعداد 42 مقاله داخلی بهصورت اصولی و پس از طی غربالگریها انتخاب و با نرمافزار ATLAS.Ti9 کدگذاری شده و یافتههای کیفی، پس از قرارگیری در عوامل کارآمدی حکمروایی شهری مورد تحلیل و ترکیب قرارگرفتهاند. در طی فرآیندهای استخراج اطلاعات، تعداد 38 کد شناساییشده در مرتبه اول، در 10 کد مرتبه دوم (زیر عاملهای حکمروایی) و 4 کد مرتبه سوم (کدهای انتخابی- عوامل کارآمدی حکمروایی) دستهبندیشدهاند. در حوزه قوانین و ضوابط مربوط به بازآفرینی، نگرش جامع به اقدامات بازآفرینی در مداخله و متناسب با هر نوع بافت ناکارآمد، حضور سازمانهای مردمنهاد و چارچوبهای انگیزشی و سودآور برای سرمایهگذاری بخش خصوصی به ترتیب بیشترین و مهمترین چالشها در ارتباط با تحققپذیری سیاست بازآفرینی شهری در ایران گنجاندهشده است. همچنین مهمترین عامل کارآمدی حکمروایی بازآفرینی شهری در ایران، توجه به ظرفیت دولتهای شهری است، که بیشترین چالش را در خود گنجانده است