روشهای متولیان تربیت دینی از منظر مفسران فریقین با رویکرد ادیان
نویسندگان
1 استادیار، کلام اسلامی، پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی ، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری ادیان، مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی ، قم ، ایران
doi
10.22091/ptt.2022.6402.1895چکیده
تاریخ دریافت: 01/04/1400 | تاریخ اصلاح: 14/12/1400 | تاریخ پذیرش: 14/12/1400تعلیم و تربیت، از مهمترین اهداف و دغدغههای ادیان الهی بوده که مفسران فر یقین بدان توجه داشتهاند و در کتابهای آسمانی چون: قرآن و عهد عتیق نیز به آن اشاره شده است. خداوند و پیامبران بهعنوان متولیان اصلی در تربیت بشر، با روشهایی سعی در تربیت دینی مردم داشتهاند. این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی و با بهره جستن از آراء مفسران فریقین، این متولیان را معرفی کرده و در ادامه با برشمردن روشهای تربیتی آنان، به تحلیل و ارزیابی روشهای این دو گروه با رویکرد ادیانی پرداخته است. با بررسی آراء مفسران فریقین و متن عهد عتیق میتوان به این یافتهها اشاره کرد که گرچه تقریباً خداوند و انبیا، متولیان تربیت در ادیان آسمانی معرفی شده و در آراء روشهای تربیت دینی مشترکند، از متولیان تربیت دینی در قرآن کریم با تعبیر اسوه دینی یاد میشود، درحالیکه در عهد عتیق اینگونه نیست و حتی اشتباهاتی از انبیا را مطرح ساختهاند. علاوه بر این، خداوند و انبیا در قرآن، به قیامت و پاداش و عذاب الهی بیش از عهد عتیق عنایت داشتهاند و روشهای تربیتی در قرآن، جامعتر و غنیتر از روشهای یادشده در عهد عتیق است.عیسیزاده، ع؛ ابوزاده گتابی، ی. (1401). روشهای متولیان تربیت دینی از منظر مفسران فریقین با رویکرد ادیان، دوفصلنامۀ پژوهشهای تفسیر تطبیقی. 8 (15)، 222-193. Doi: 10.22091/PTT.2022.6402.1895