فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تغییرات سیستمیک مالی، تأثیرات گوناگونی بر عناصر یک نظام مالی دارد. روش‌ها و نظریه­‌های ریسک سیستمیک، ناظر به مدل‌­بندی و تحلیل همین تغییرات هستند؛ از­این ­رو اندازه‌گیری میزان ناپایداری یک سیستم مالی به‌عنوان متغیری پراهمیت در ریسک سیستمیک، هدف اصلی این پژوهش به‌شمار می‌رود. روش انتخابی برای این اندازه‌گیری به مفهوم دندروگرام‌ها (شاخه‌­نگارها) متکی است. شاخه­نگارها، اصلی‌ترین ابزار نگاره‌سازی در خوشه‌بندی‌های سلسله‌­مراتبی هستند؛ بنابراین مقایسه‌ شاخه‌نگارها متضمن مقایسه خوشه‌بندی‌های متناظر با آن‌ها است. در این پژوهش، داده‌های روزانه‌ 26 شاخص «بورس اوراق بهادار تهران» در 241 روز از تاریخ 1396/05/01 تا 1397/01/05به‌عنوان قلمرو پژوهش در نظر گرفته شده است. خوشه‌بندی‌های سلسله­ مراتبی ماهانه به روش وارد تدوین و با شاخص‌ بیکر و شاخص ضریب همبستگی همسانی‌ها با یکدیگر مقایسه شد. از مقایسه شاخه­‌نگارهای پیش از تحلیل PCA و پس از آن، میزان ناپایداری سیستم اندازه‌گیری شد. بر اساس داده‌های موجود و مطابق با نتایج، میزان درهم‌تنیدگی خوشه‌بندی‌ها قبل و بعد ازPCA به 43 درصد رسیده است. این نتیجه نشان می­دهد که 43 درصد از سیستم در قلمرو یادشده، ناپایدار و بنابراین میزان ثبات سیستم 57 درصد بوده است.